polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
„Tak idzie się do Boga” – dramat muzyczny o św. Wojciechu
4 listopada 2017, Gdańsk
XXVII Międzynarodowy Festiwal Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych
8–25 października 2017 roku, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
Recital wokalny w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina
25 października 2017 roku, Warszawa
XXV Festiwal Muzyki Kameralnej „Kwartet Śląski i jego goście”
15–26 listopada 2017 roku

relacje i recenzje wydarzeń

Muzyczna uczta w pałacu Żelazno

dDolnośląski Festiwal Muzyczny, podążając za swoją tegoroczną ideą (Lux Aeterna) i realizując bardzo bogaty i różnorodny program sezonu, dotarł do pałacu Żelazno. W jego pięknych i bardzo przyjaznych wnętrzach wysłuchaliśmy w niedzielę 22 października utworów przygotowanych przez LutosAir Quintet.

Zespół, który założyli muzycy Narodowego Forum Muzyki, gra w składzie: Alicja Kieruzalska (fagot), Jan Krzeszowiec (flet), Wojciech Merena (obój), Maciej Dobosz (klarnet) i Mateusz Feliński (róg). Młodzi wykonawcy występują wspólnie piąty rok, a ich renoma sprawia, że są zapraszani na wiele festiwali, często koncertują w Polsce i za granicą (w tym w Egipcie). Na jesienny wieczór muzycy zaproponowali licznej publiczności pałacu ciekawy repertuar, złożony z kompozycji, które świetnie zilustrowały możliwości i kompetencje kwintetu. Artystyczne, techniczne, a także te, które są bardzo istotne w tej edycji DFM, czyli umiejętności nawiązania bliższego, niż w zwykłych salach koncertowych, kontaktu z audytorium.

Co złożyło się na program? Znakomicie wybrzmiał Kwintet na instrumenty dęte Tadeusza Szeligowskiego, utwór z roku 1953, świadczący o tym, że ten ważny dla muzyki polskiej kompozytor umiejętnie i ciekawie łączył wpływy różnych tradycji z nowymi trendami i technikami twórczymi.

Dla słuchacza koncertu i piszącego te słowa najważniejszym dziełem programu był bez wątpienia Kwartet smyczkowy F-dur op. 96 (amerykański) Antonína Dvořáka w interesującej aranżacji Davida Waltera. Z dwóch prostych powodów. Po pierwsze, artyści zdecydowali się wykonać go w całości dla podkreślenia siły wyrazu i zaprezentowania programu kompozycji należącej do tzw. trylogii amerykańskiej autora. Po drugie, to taki utwór, w którym sprawdza się powiedzenie Dvořáka: „Ołówek to wspaniały wynalazek” - mawiał i zaraz dodawał – „jeszcze wspanialszym jest gumka”. W Kwartecie to się sprawdza. Nie ma w nim żadnego nadmiaru. Zapewne został wymazany. Warto w tym miejscu przytoczyć jeszcze jeden aforyzm autora symfonii „Z Nowego Świata”: „Uczcie się grać na instrumentach dętych. Jak będziemy mieli samych skrzypków, to co będzie można napisać?”. Muzycy LutosAir na pewno wzięli to sobie do serca.

Na zakończenie zaplanowanego na wieczór programu usłyszeliśmy Rumuńskie tańce ludowe Beli Bartóka, czyli sześć króciutkich kompozycji inspirowanych muzyką, jaką pracowicie przez lata gromadził węgierski twórca. Warto dodać, że w zbiorach miał ponad 6 000 melodii i wiele z nich zaaranżował, dał się nimi zainspirować. Dlatego też nie dziwi utarta już muzykologiczna opinia, że Bartókowi udało się dokonać syntezy tradycji ludowej z europejskim językiem muzycznym. Dowód na takie przekonanie usłyszeliśmy za sprawą LutosAir Quintet.

Mieczysław Kowalcze

Prezentacja polskiej muzyki na Targach Music China w Szanghaju

p14 października 2017 roku zakończyły się w Szanghaju największe targi muzyczne w Azji – Music China. Polska muzyka prezentowana były na nich dzięki obecności Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

W dniach 11-14 października na wspólnym stoisku Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, zorganizowanym w ramach polskiego pawilonu, eksponowana była oferta wydawnicza obydwu instytucji. Spośród szerokiego katalogu publikacji PWM największą popularnością cieszyły się utwory edukacyjne (w szczególności z serii pedagogicznej PWM dla początkujących z przepięknymi okładkami autorstwa Joanny Rusinek), źródłowe wydania dzieł Henryka Wieniawskiego, Karola Szymanowskiego i Mieczysława Karłowicza oraz muzyka współczesna – kompozycje Witolda Lutosławskiego, Henryka Mikołaja Góreckiego, Grażyny Bacewicz, Wojciecha Kilara i Romana Maciejewskiego, a także twórców młodszego pokolenia.

Niezwykle wysoko cenione wśród odbiorców z Azji są niezmiennie dzieła i postać Fryderyka Chopina. Mimo, że wydania dzieł wszystkich Chopina: Wydanie Narodowe pod redakcją prof. Jana Ekiera, jak też edycja sygnowana przez Ignacego Jana Paderewskiego są od lat obecne na rynku azjatyckim w chińskiej i japońskiej wersji językowej, oryginalna polska edycja prezentowana na stoisku PWM i NIFC cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Odwiedzający mieli także okazję zapoznać się z faksymiliami dzieł Fryderyka Chopina oraz szerokim wyborem publikacji książkowych i płytowych z muzyką Chopina z katalogu NIFC.

W targach Music China udział biorą najważniejsi wydawcy i przedstawiciele branży muzycznej z całego świata. Obecność w tym gronie Polskiego Wydawnictwa Muzycznego oraz Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina z pewnością przyczyni się do zwiększenia pozycji polskiej muzyki na świecie i umożliwi szerszą promocję polskiego dziedzictwa muzycznego za granicą.

Dolnośląski Festiwal Muzyczny: premiera „Lux Aeterna” T. E. Corneliusa

dfm29 września 2017 roku o godz. 19:00 w Bazylice Mniejszej Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Bardzie podczas Dolnośląskiego Festiwalu Muzycznego odbyła się premiera Lux Aetrna Thomasa Emanuela Corneliusa w wykonaniu Chóru i Orkiestry Zespółu Pieśni i Tańca "Śląsk" im. Stanisława Hadyny oraz solistów: Małgorzaty Rodek (sopran), Magdaleny Kulig (mezzosopran), Tomasza Krzysicy (tenor) i Makarego Pihury (bas).

Siódmy koncert tegorocznej (piątej już) edycji Dolnośląskiego Festiwalu Muzycznego w bazylice w Bardzie został pomyślany jako fetowanie Międzynarodowego Dnia Muzyki. Połączenie w programie wieczoru Requiem Wolfganga Amadeusa Mozarta i Lux Aeterna Thomasa Corneliusa sprawiło, że bardzo liczna publiczność uczestniczyła w nadzwyczajnym wydarzeniu artystycznym. Oto bowiem dzieło ze wszech miar znane zostało dopełnione prawykonaniem utworu napisanego specjalnie na bieżący sezon DFM, który za myśl przewodnią przyjął właśnie słowa lux aeterna. Tak więc tuż po dziele najbardziej rozpoznawalnym z twórczości wiedeńskiego klasyka usłyszeliśmy utwór nowy, odświeżający naszą wrażliwość muzyczną, o przejrzystych przesłaniach.

Najważniejszą, przewodnią ideę prezentuje kompozytor już na początku, by potem kilkakrotnie do niej wrócić, za każdym razem powierzając jej rozwijanie coraz to innym wykonawcom - orkiestrze, chórowi, solistom. Ich brzmienie osobne lub wspólne sprawia, że słuchacz ulega, daje się zaprosić do rozmyślania - co znaczy owo wiekuiste światło, owa wieczna światłość? Po intensywnych uniesieniach wyrażających niepokój kompozytor proponuje nam chwile uspokojenia, a nawet pewnego ukojenia, liryki. Ano właśnie kim jest kompozytor i dyrygent piątkowego koncertu?

Thomas Cornelius to młody niemiecki organista, pianista i kompozytor ze sporym dorobkiem wykonawczym i twórczym. Blisko zaprzyjaźniony z Dolnośląskim Festiwalem Muzycznym. Autor muzyki do ponad 30 filmów dla niemieckich telewizji, m.in. Arte, ARD, ZDF. Jako pianista i organista występuje z największymi niemieckimi orkiestrami symfonicznymi. Obecnie najczęściej koncertuje w Hamburgu z NDR Elbphilharmonie Orchester. Jako twórca muzyki realizuje liczne zamówienia kompozytorskie. W tym przypadku dla DFM oraz dla Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”. Bo należy podkreślić, że Thomas Cornelius jako dyrygent poprowadził orkiestrę i chór „Śląska” właśnie w wykonaniu obu utworów świątecznego wieczoru. czworo solistów to Małgorzata Rodek - sopran, Magdalena Kulig-Cornelius - alt, Michał Borkowski - tenor i Makary Pihura - bas. Kompozytor przy pulpicie dyrygenta to zawsze interesujące doświadczenie dla słuchaczy - autor może przecież bez pośrednictwa zaprezentować wszystkie subtelności własnego dzieła. I tak się stało. Z ciekawością obserwowaliśmy wcielanie się autora w tę rolę. Jego batuta, emocjonalna, zdecydowana i bardzo czytelna jasno poprowadziła artystów, ale elegancko też czarowała publiczność. Wreszcie jeszcze jeden aspekt wyjątkowego koncertu - pomysł wykonawczy, żeby utworów nie rozdzielały oklaski publiczności sprawił, że otrzymaliśmy bardzo spójną i, jak dodawali słuchacze,  muzyczną galę na światowym poziomie. A to wszystko możliwe w Bardzie - mieście cudów.

Mieczysław Kowalcze

Patronat medialny nad Festiwalem objęło Polskie Centrum Informacji Muzycznej POLMIC. 

Odkrywanie Malawskiego

mDzień 2 października 2017 roku był dla Filharmonii Podkarpackiej dniem szczególnym. Wystawą, konferencją naukową i koncertem kameralnym uczczono 60. rocznicę śmierci Patrona Filharmonii Artura Malawskiego.

Odkrywanie Malawskiego – tak właśnie można by określić nastrój tych wydarzeń. Wystawę o Malawskim przygotowało Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej, gdzie przechowywane są pamiątki po kompozytorze, ogólnopolską konferencję o jego życiu i twórczości przygotowało Rzeszowskie Towarzystwo Muzyczne, a koncert kameralny z jego muzyką – Filharmonia Podkarpacka.

Ta zbiorowa praca przyniosła nadspodziewane owoce. Odkryliśmy artystę o wielkim formacie, kompozytora, pedagoga, intelektualistę głęboko zanurzonego w świecie muzyki, wskazującego na jej ważkie posłannictwo, misję i powołanie.

W konferencji, która odbyła się pod patronatem honorowym Marszałka Województwa Podkarpackiego Władysława Ortyla i patronatem medialnym Polskiego Centrum Informacji Muzycznej POLMIC w Warszawie, wzięło udział 9 referentów – z Warszawy, Łodzi, Bydgoszczy, Sanoka, Rzeszowa, Przemyśla i Wiśniowej. Wszyscy wskazywali na wielką wartość twórczości kompozytorskiej Artura Malawskiego, zbyt małą obecność jego muzyki w salach koncertowych, konieczność jej bliższego poznania i ukazania szerokiej publiczności.

Koncert kameralny był prawdziwie zachwycający! Młodzi artyści: Małgorzata Wasiucionek (skrzypce), Adam Krzeszowiec (wiolonczela), Sylwia Michalik-Bednarczyk (fortepian) i Inga Poskute (sopran),  w sposób staranny i artystycznie dojrzały zaprezentowali utwory kameralne Artura Malawskiego w wersjach na skrzypce i głos z fortepianem, a na koniec – Trio fortepianowe.

Andrzej Szypuła

Gala Operowo-Operetkowo-Musicalowa w Ueckermünde

g16 września 2017 roku, w trzydziestą rocznicę śmierci najpopularniejszej śpiewaczki operowej XX wieku Marii Callas Stowarzyszenie Musikverein „BEL CANTO Ueckermünde” e. V. świętowało trzeci jubileusz powstania i zorganizowało w Sali Ratuszowej Zamku Książąt Pomorskich w Ueckermünde Galę Operowo-Operetkowo-Musicalową.

W koncercie wystąpiły soliści niemieckich scen operowych – Friederike Meinel i Sylwia Burnicka-Kalischewska – oraz szczecińskiej Opery na Zamku – Paweł Wolski, jak również Aleksandra Wojtachnia i Julita Wudarczyk, studentki wokalistyki Akademii Sztuki w Szczecinie, z niezastąpionym Michałem Landowskim przy fortepianie.

Koncert stanowił jednocześnie zapowiedź piątej edycji Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Giulio Perottiego w Ueckermünde, który rozpocznie się już 20 października. Finansowe wsparcie „BEL CANTO Ueckermünde” e. V. tego wyjątkowego wydarzenia przyszło ze strony Fundacji Sparkassenstiftung Uecker-Randow, dzięki czemu Sala Ratuszowa Bürgersaal rozbłysnęła profesjonalnym oświetleniem koncertowym.

W programie koncertu znalazły się utwory z repertuaru Marii Callas i Giulio Perottiego (jednego z najsłynniejszych tenorów XIX stulecia). Czy zabrzmiały arie i duety Mozarta z Le Nozze di Figaro i Cosi fan tutte w wykonaniu Julity Wudarczyk (sopran) i Aleksandry Wojtachni (mezzosopran), czy arie i duety Czajkowskiego z Eugeniusza Oniegina, Jolanty (tu doświadczone sopranistki Sylwia Burnicka-Kalischewska i Friederike Meinel oraz tenor Paweł Wolski), publiczność wiwatowała po każdym utworze. Owacje zebrały także interpretacje arii Pucciniego z La rondine, Giocondy, Walca Caton z opery Casanova Ludomira Różyckiego i verdiowskich arii z Otella, Trubadura i Traviaty. Jednak tym, co najbardziej rozpaliło zmysły słuchaczy były arie i duety z operetek Der Zigeunerbaron, Frau Luna oraz z musicali My Fair Lady F. Loewego oraz West Side Story Bernsteina. Ukoronowaniem całości było wspólne Libiamo z Traviaty, które artyści zaprezentowali przy miarowym aplauzie rozentuzjazmowanej publiczności. Po tym utworze rozległy się gorące oklaski i okrzyki „bravo” – słuchacze stanowczo domagali się bisu, który stanowiło ponownie wspaniale zaśpiewane Libiamo.