AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy

Fundacja Muzyki AUKSOZamek Ujazdowski - Al. Ujazdowskie 6

00-461 Warszawa

e-mail: raubo@csw.art.pl

www:

Echa prasowe...

Ta młoda orkiestra prezentująca już taką wrażliwość, nie mówiąc o umiejętnościach technicznych, ma przed sobą piękną przyszłość.

Na finałowym koncercie swą działalność zainaugurowała wielce obiecująca orkiestra kameralna AUKSO, w skład której wchodzą młodzi muzycy z Akademii Muzycznej w Katowicach. Po raz pierwszy w roli dyrygenta wystąpił Marek Moś - polski skrzypek, dyrektor artystyczny orkiestry, znany przede wszystkim jako prymariusz Kwartetu Śląskiego. Był to debiut nadzwyczaj udany. Okazuje się, że Marek Moś batutą włada równie doskonale jak smyczkiem i ma zadatki na dyrygenta wielkiego formatu. Ze znawstwem i wyczuciem rozkłada napięcia w utworze, a jako wytrawny kameralista potrafi wydobyć niezwykłe bogactwo szczegółów. Jeśli do tego współpracuje z tak znakomitym solistą, jak Janusz Olejniczak, to dostarcza słuchaczom równie frapujących kreacji, jak w bardzo trudnym "Valse boston”. Obaj artyści zostali uhonorowani wyróżnieniem krytyków za najwybitniejszą interpretację.

Orkiestra Kameralna AUKSO z Katowic, pod dyrekcją Marka Mosia wykonała kilka utworów argentyńskiego kompozytora Astora Piazzolli z udziałem solistów grających na bandoneonie i gitarze. Z przejęciem słuchaliśmy "Orawy" Wojciecha Kilara, który to utwór młodzi muzycy wykonali znakomicie. Muzyce Chopina poświęcona była druga część koncertu. Janusz Olejniczak, niejednokrotnie goszczący już w Nadrzeczu, z towarzyszeniem orkiestry zagrał Koncert f-moll, a następnie solo kilka Mazurków i ulubionego przez polską publiczność Poloneza. Ten koncert przyniósł niezapomniane wrażenia, artystów nagradzano wielokrotnie owacją na stojąco.

AUKSO - to jedna z najlepszych orkiestr kameralnych, z którymi współpracowałem. Jest wiele orkiestr, które grają wspaniale Beethovena, ale takich, które wykonują świetnie muzykę współczesną jest naprawdę mało.

Krytyk muzyczny słuchając Orkiestry AUKSO, musi zweryfikować swój dotychczasowy aparat pojęciowy. Orkiestra ta gra tak jak zwielokrotniony kwartet smyczkowy. Tutaj nie trzeba już podziwiać absolutnej synchronii brzmienia; zespół wydaje się mieć problemy te daleko za sobą. I nie chodzi mi o prozaiczne „granie absolutnie razem” wszelkiego rodzaju fraz od motorycznych, figuracyjnych przebiegów poczynając, aż po najbardziej swobodne - jak recitativo w "Kantacie" Józefa Haydna z Olgą Pasiecznik. Wszyscy instrumentaliści – jakby tworzyli kwartet – w doskonały sposób realizują jedną myśl – ideę interpretacyjną wypracowaną drobiazgowo na próbach. Jednak na koncertach słuchacz tej kolosalnej pracy nie odczuwa; muzyką rządzi spontaniczna radość i entuzjazm tworzenia doskonałego piękna. Wrażenie to szczególnie było uderzające w formach koncertowych, ze znakomicie grającymi solistami (Kaja Danczowska w „Czterech porach roku” Vivaldiego, Andrzej Bauer w "Koncercie wiolonczelowym C-dur" Haydna i w "Suicie koncertowej" Couperina, rewelacyjny Włoch – Daniele Alberti w "Koncercie fortepianowym A-dur" (KV 414) Mozarta, czy wspomniana już Olga Pasiecznik).
Zjawiskowo i porywająco zabrzmiały również utwory czysto orkiestrowe: niedawno odkryta, niedokończona "Suita na orkiestrę" Ignacego Paderewskiego, "Serenada C-dur" Piotra Czajkowskiego, czy też bisowana w całości "Orawa" Wojciecha Kilara. Po wielu wykonaniach słychać było zasłużone okrzyki bravo! bravissimo ! genialnie ! a koncerty z reguły wieńczyły stojące owacje. Słyszałem w życiu wiele doskonałych koncertów, ale tak porywających idealną syntezą doskonałości brzmienia z dbałością o najdrobniejsze szczegóły artykulacji i frazowania oraz głęboką emocjonalnością i siłą wyrazu – nigdy dotąd nie słyszałem. Wyjątkowe umiejętności orkiestry podnosi fakt, że w ostatnich trzech dniach festiwalu z nieba lał się iście piekielny żar. Mimo to próby odbywały się dwa razy dziennie, a między nimi słychać było dodatkowe ćwiczenia instrumentalistów. Tak pracować można tylko z miłości do muzyki, i tę miłość słyszeliśmy w każdym dźwięku festiwalowych koncertów. Jest to wielka zasługa, fenomenalnego, pełnego pasji muzyka i pedagoga – Marka Mosia i wszystkich wyjątkowych artystów muzyków tej orkiestry.