24 maja 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Magdalena Cynk

postać

dnia

Magdalena

Cynk

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (R)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Zbigniew Rudziński,

kompozytor i pedagog; ur. 23 października 1935, Czechowice. Gry na fortepianie uczył się najpierw u prywatnych nauczycieli, a następnie – w latach 1949-56 – w Państwowej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1952-53 studiował filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1956 do 1960 odbywał studia kompozytorskie w klasie Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie; dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1962. W latach 1965-66, dzięki stypendium Rządu Francuskiego, mógł kontynuować swą edukację muzyczną w Paryżu, studiując u Nadii Boulanger, a w latach 1970-71 jako stypendysta Rządu Holenderskiego przebywał w Holandii.
Jego utwory były wykonywane w kraju i za granicą, m.in. w Pradze, Londynie, Sztockholmie, Helsinkach, Bonn, Berlinie, Wiedniu, Paryżu, Seulu.
Swoją karierę rozpoczął funkcją dyrektora działu muzycznego Warszawskiego Studia Filmów Dokumentalnych, gdzie pracował w latach 1962-68. Od 1973 jest wykładowcą kompozycji w Akademii Muzycznej w Warszawie (od 1975 – jako docent, od 1989 – jako profesor zwyczajny). W latach 1980-81 był także dziekanem Wydziału Kompozycji tejże uczelni, a w latach 1981-84 – jej prorektorem. Brał udział w International Conference on New Musical Notation na Uniwersytecie w Gandawie (1974). Był wykładowcą podczas International Seminar for Composers w Ohrid w Jugosławii (1975). Prowadził także mistrzowską klasę kompozycji na International Summer Courses w Wenecji (1977) oraz na Międzynarodowych Letnich Kursach w Olsztynie (1978). W 1979 był moderatorem i wykładowcą na Międzynarodowych Letnich Kursach dla Młodych Kompozytorów organizowanych przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej w Kazimierzu Dolnym. Wykładał gościnnie w Akademii im. Sibeliusa w Helsinkach (1987), w Royal Academy of Music w Londynie (1990) oraz w Keimyung University w Daegu w Korei Południowej (1993, 1996, 2000-2005).
Od 1962 należy do Związku Kompozytorów Polskich; w latach 1968-80 był członkiem Zarządu Głównego, w latach 1981-82 – skarbnikiem, a w latach 1985-86 – sekretarzem generalnym. Od 1983 do 1989 roku pełnił funkcję dyrektora Composer’s Workshop w Bayreuth.
Zbigniew Rudziński za swoją twórczość kompozytorską otrzymał wiele nagród, m.in. w 1960 – nagrodę na Konkursie Kompozytorskim z okazji 150-lecia Konserwatorium Warszawskiego za Sonatę na 2 kwartety smyczkowe, fortepian i kotły (1960), w 1962 – II nagrodę (I nie przyznano) na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Epigramy na flet, chór i perkusję (1962), w 1988 – nagrodę na Neue Musiktheater-Werkstatt w Berlinie za operę Manekiny (1981), a w 1991 – Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich. Ponadto został uhonorowany Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975), Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki za działalność pedagogiczną (1979, 1985) oraz Nagrodą Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1986). Jego kompozytorski dorobek wydany został w serii 6 płyt CD (Warszawa, 2001). Partytury utworów Rudzińskiego są publikowane w Warszawie przez PWM, Agencję Autorską, w Monachium  przez Schott Verlag, Edition Modern, w Celle (Moeck Verlag).

 

aktualizacja: maj 2016

kompozycje
Cztery piosenki ludowe na sopran i fortepian * (1955)
Trio na 2 klarnety i fagot * (1958)
Sonata na klarnet i fortepian * (1959)
Sonata na 2 kwartety smyczkowe, fortepian i kotły * (1960)
Cztery pieśni na baryton i zespół kameralny (1960-61)
Epigramy na flet, 2 chóry żeńskie i perkusję (1962)
Contra fidem na orkiestrę symfoniczną * (1963-64)
Trio smyczkowe * (1964)
Studium na c na zespół o dowolnym składzie instrumentów * (1964)
Moments musicaux I na orkiestrę symfoniczną * (1965)
Impromptu na 2 fortepiany, 3 wiolonczele i perkusję * (1966)
Moments musicaux II na orkiestrę symfoniczną * (1967)
Moments musicaux III na orkiestrę symfoniczną * (1968)
Kwartet na 2 fortepiany i perkusję * (1969)
Symfonia na chór męski i orkiestrę (1969)
Muzyka nocą na małą orkiestrę * (1970)
Requiem ofiarom wojen [wersja I] na recytatora, chór i orkiestrę * (1971)
Requiem ofiarom wojen [wersja II] na chór i orkiestrę (1971)
Tutti e solo na sopran, flet, róg i fortepian * (1973)
Sonata na fortepian * (1975)
Kap...kap...kap..., 13 piosenek dla dzieci na głos z fortepianem * (1975-80)
Campanella na zespół perkusyjny * (1977)
Trytony na zespół perkusyjny * (1979-80)
Manekiny, opera (1981)
Struny na ziemi na sopran i orkiestrę smyczkową (1982)
Księga godzin, 5 romantycznych pieśni na mezzosopran i trio fortepianowe * (1983-84)
To nie są sny, 6 pieśni na mezzosopran i fortepian * (1987)
Suita polska na 8 żeńskich głosów (lub chór żeński) i fortepian (1990)
Trzy portrety romantyczne na 12 saksofonów * (1991)
Posłuchaj... na sopran i fortepian (1993)
Antygona, opera (2001)
literatura wybrana
Strzelecki Paweł, Gronau-Osińska Alicja Rudziński Zbigniew.w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. II, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information