02 października 2014
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Andrzej Dutkiewicz

postać

dnia

Andrzej

Dutkiewicz

- Polish Contemporary Piano Music

płyta

dnia

-

Polish Contemporary Piano Music

Szymanowski Karol Dwanaście etiud na fortepian op. 33

kompozycja

dnia

Szymanowski Karol

Dwanaście etiud na fortepian op. 33

Gronau-Osińska Alicja (red.) Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Tom I i II

książka

dnia

Gronau-Osińska Alicja (red.)

Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Tom I i II

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (J)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Maciej Jabłoński, kompozytor; ur. 29 lipca 1974, Golub-Dobrzyń. W latach 1993-98 studiował kompozycję pod kierunkiem Marka Stachowskiego w Akademii Muzycznej w Krakowie, którą ukończył z wyróżnieniem. Od 1998 wykłada przedmioty teoretyczne, od 2004 na stanowisku adiunkta, w krakowskiej uczelni. W 2002 uzyskał kwalifikacje I stopnia, a w czerwcu 2012 roku - stopień doktora habilitowanego. Współpracuje z Polskim Wydawnictwem Muzycznym.
Swoje umiejętności doskonalił biorąc udział w międzynarodowych kursach: w 1997 podczas Young Composers Meeting w Apeldoorn (pod kierunkiem Rodney’a Shermana, Roberta Platza, Louisa Andriessena), Sommerkurse für Neue und Computermusik w Stuttgarcie oraz Międzynarodowych Letnich Kursów Kompozytorskich w Radziejowicach (pod kierunkiem Petera-Michaela Hamela, Alejandro Iglesiasa Rossiego, Paula Pattersona), w 1998 poczas Buckower Sommerwerkstatt w Buckow, w 2006 w Darmstadt (u Helmuta Lachenmanna i Georgesa Aperghisa).
Współpracował z wieloma polskimi zespołami orkiestrowymi: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Chór i Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, Polska Orkiestra Radiowa w Warszawie, AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy, Orkiestra Smyczkowa AMADEUS, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Orkiestra Opery Śląskiej w Bytomiu, Orkiestra Akademii Muzycznej w Krakowie, Tarnowska Orkiestra Kameralna, dyrygentami: Tomasz Bugaj, Wojciech Czepiel, Agnieszka Duczmal, Michał Dworzyński, Przemysław Fiugajski, Marek Moś, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Paweł Przytocki, Tomasz Tokarczyk, Maciej Tworek, Piotr Warzecha, Antoni Wit, Sławek A. Wróblewski, José Maria Florêncio Junior, zespołami kameralnymi: Kwartludium, Ensemble Nordlys, Das Neue Ensemble, Lutoslawski Piano Duo, artystami: Paweł Cieślak, Anna Ciuła-Pehlken, Bartosz Gaudyn, Udo Grimm, Jan Kalinowski, Barbara Krzekotowska, Jarosław Malanowicz, Christine Michaela Pryn, Andrzej Rzymkowski, Marian Sobula, Marek Szlezer. Jego utwory wykonywane były w Polsce (m.in. w ramach Dni Kompozytorów Krakowskich i „Warszawskiej Jesieni”) oraz w Niemczech, Danii, Szwecji i na Słowacji. Następujące kompozycje: Symfonia nr 5 (2004), Koncert na saksofon altowy i orkiestrę (2006) oraz 277,13 K na 2 oboje, saksofon altowy i warstwę elektroniczną (2009), zostały zrealizowane dzięki finansowemu wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Maciej Jabłoński jest laureatem kilku konkursów kompozytorskich: w 1995 otrzymał wyróżnienie za Psalm 138 na sopran i orkiestrę smyczkową (1994), w 1996 – II nagrodę (pierwszej nie przyznano) za Psalm 23 na sopran i orkiestrę smyczkową (1995) na Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura w Sanoku, w 1997 – III nagrodę za Zaczarowany ogród na orkiestrę (1997) na Konkursie im. Ryszarda Bukowskiego, w 2009 – główne wyróżnienie za Logorhea na komputer (2008) na konkursie kompozytorskim zorganizowanym przy festiwalu Sound Screen w Bydgoszczy.
Jego utwory są wydawane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne oraz Akademię Muzyczną w Krakowie.
Zajmuje się również propagowaniem muzyki w środowisku dzieci i młodzieży, m.in. współpracuje z Filharmonią Krakowską, gdzie prowadzi audycje oraz koncerty dla młodzieży. Aktywnie działa na niwie publicystyki, współpracując m.in. z „Ruchem Muzycznym” i „Glissando” (relacje, recenzje, eseistyka). Jest autorem wielu tekstów o muzyce XX wieku, w szczególności dotyczących młodego pokolenia kompozytorów polskich. W październiku 2011 ukazał się suplement Encyklopedii Muzycznej PWM – Górecki. Jest to samodzielna pozycja, będąca poszerzeniem i uzupełnieniem hasła encyklopedycznego, autorstwa Macieja Jabłońskiego. Do Encyklopedii Muzycznej PWM kompozytor napisał ponad 50 haseł osobowych. Ponadto jest współautorem „Przewodnika po muzyce koncertowej” (PWM 2003/2004).
Od 2006 Maciej Jabłoński jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich.

aktualizacja: wrzesień 2012

Kontakt

e-mail: pimpeq@poczta.fm
tel. komórkowy: (+48) 504 903 087
adres: os. Kazimierzowskie 21/80, 31-842 Kraków
twórczość
  1. Cele sztuki? Po pierwsze - wzruszyć, po drugie - zafrapować. Po trzecie - nie nudzić!
  2. Wszystkie elementy muzyki podporządkowane są budowaniu formy – jest ona zawsze znacząca. Ważne jest dla mnie, aby była spójna i spontaniczna w odbiorze.
  3. Antropocentryzm, psychologiczność – muzyka jako próba wejścia („wdrążenia się”) w głąb ludzkiego wnętrza, myśli, emocji i wydobycie ich poprzez kod muzyczny.
  4. Nowe środki? Tak, oczywiście!!! Zawsze służą one przekazaniu istotnej prawdy. Nigdy nie są celem samym w sobie.
  5. Sztuka nie jest dla mnie jedynie odbiciem rzeczywistości; ona jest równie mocno reakcją na rzeczywistość. Kontekstem dzieła nie może być jedynie chwila obecna. Istotna jest zawsze perspektywa ponadczasowa. W przeciwnym razie muzyka szybko traci swoją świeżość i uniwersalność, staje się zaledwie kroniką swojego czasu.
  6. Faktura w utworach orkiestrowych często jest formotwórcza, budowana heterogenicznie, nierzadko z „wiązek melodycznych” w różnych rytmach lub polifonicznie. Heterofonia jest bardzo istotna, daje efekt rozmycia melodii, uplastycznienia jej i dodaje wielowymiarowości, wieloznaczności.
  7. Brzmienie i faktura to najważniejsze elementy muzyki. Harmonia istotnie zyskuje na wyrwaniu się ze szponów równomiernej temperacji.
  8. Spektralizm nauczył mnie integracji brzmienia z harmonią. Wiele czasu spędziłem nad wypracowaniem własnej metody wykorzystania środków spektralnych. Naśladownictwo mistrzów (np. Griseya) to nie sztuka. Sztuką jest zaadaptować środki do swojego stylu i estetyki, dać ich indywidualną wykładnię, aby przekazać to, co najistotniejsze i pochodzi ode mnie.
  9. To, co najistotniejsze należy mówić jak najbardziej własnym językiem. Inspiracja - tak, imitacja - nie!
  10.  Źródła inspiracji: Nørgård, Aperghis, Sciarrino, Romitelli, Grisey, Zych, Harvey, Lachenmann, Furrer.
  11.  Mikrotonowość jest obecna we wszystkich utworach powstałych od 2006 roku. Część moich utworów wykorzystuje strój Juana Carillo, zakładający podział oktawy na 13 stopni. Tym samym muzyka wkracza na zupełnie nieznane rejony harmonii.
  12.  Przeważająca większość moich utworów zawiera warstwę elektroakustyczną, niektóre - warstwę video. Dźwięk i brzmienie nie może ograniczać się tylko do istniejących instrumentów akustycznych. Ich kreacja nie może ograniczać się do jednego miejsca w przestrzeni - topofonia to bardzo ważny aspekt oddziaływania muzyki. Nie wyobrażam sobie inaczej.
Maciej Jabłoński, lipiec 2013
kompozycje
I heard a Fly Buzz na sopran i zespół kameralny  do tekstu Emily Dickinson (1993)
Symfonia nr 1 „Katharsis” na sopran solo, chór mieszany i orkiestrę (1993-94)
Kwartet smyczkowy nr 1 z sopranem solo (1993-95)
Pięć pieśni na sopran i fortepian do słów poetek (1993-98)
Koncert skrzypcowy nr 1 „Le quattro staggioni” na skrzypce solo, klawesyn, perkusję i orkiestrę smyczkową (1995)
Sonata na fortepian nr 1 na fortepian i niewidzialny sopran (1995)
L’Inverno na klawesyn, perkusję i orkiestrę smyczkową (1995)
Symfonia nr 2 (1995-96)
Sonata na obój i fortepian (1996)
Kwartet smyczkowy nr 2 (1996)
Sonata na fortepian nr 2 (1996)
Miserere nostri Deus, pieśń liturgiczna na chór a cappella (1996)
Koncert fortepianowy (1996-97)
Trio fortepianowe (1997)
Kwartet smyczkowy nr 3 (1997)
Adieu na flet i harfę (1997)
The Solitude na zespół kameralny i przetworzenia (1997)
Symfonia nr 3 (1997-98)
Concerto da camera na 11 instrumentów (1998)
Sonata na fortepian nr 3 (1998)
Koncert skrzypcowy nr 2 na skrzypce solo, chór mieszany i wielką orkiestrę (1999)
Sinfonietta na orkiestrę smyczkową (1999)
Toccata na fortepian i orkiestrę (1999)
1999.12.31 – Concerto grosso na puzon, syntezator i małą orkiestrę (1999)
Symfonia nr 4 na organy i orkiestrę (1999-2000)
The Last Dream of Donald Merrett na organy i perkusję (1999-2000)
Sonata na skrzypce i fortepian (2000)
Ω na zespół kameralny (2000)
Koncert fortepianowy nr 2 (2000-2002)
Äy na zespół kameralny (2001)
Kankan na wiolonczelę, klarnet, perkusję i fortepian (2001)
Concertino na wiolonczelę solo, klawesyn, fortepian, perkusję i orkiestrę smyczkową (2002)
Cztery etiudy na fortepian (2003)
Π na zespół kameralny (2003)
(Barbapapa) [wersja I] na orkiestrę smyczkową (2004)
Trzy kobiety, pieśni na sopran, klarnet, marimbę i wiolonczelę (2004)
Ø na 2 trąbki (2004)
Symfonia nr 5 (2004)
e na klarnet basowy, skrzypce, marimbę i fortepian (2004)
Mygoor na akordeon i fortepian (2004)
Δe, koncert na trąbkę i orkiestrę kameralną (2005)
...here...there;...therefore... na kwartet smyczkowy i komputer (2005)
Whose are those fingerprints na flet piccolo, obój, klarnet, saksofon altowy i tubę (2005)
...à cinq (Concerto grosso nr 2) na 5 fortepianów i orkiestrę (2005)
H.M. na skrzypce solo (2005)
M.C. Escher „Dag en Nacht” na dwoje skrzypiec (2005)
Quo vadis...? na puzon i klawesyn (2005)
Somnos na chór i orkiestrę (2005-2007)
Końcówka na organy i 6 narratorów do słów Adama Zagajewskiego (2006)
Niestety, już po. na wiolonczelę i fortepian (2006)
Koncert na saksofon altowy i orkiestrę (2006)
Rekonstrukcja cz. 2 Koncertu na obój i orkiestrę Ludwig van Beethoven (2006)
patrz, nic układa kosze gwiazd i tak jak ryby puszcza w błękit (Concerto grosso nr 3) [wersja I] na obój, skrzypce i orkiestrę kameralną (2007)
Deja vu na wiolonczelę i orkiestrę (2007)
Thumbnails na kwartet saksofonowy (2008)
Labirynt umysłu na saksofon altowy solo i kwartet saksofonowy (2008)
Logorhea na komputer (2008)
Whose are these tracks...? na flet, obój, klarnet, saksofon altowy i tubę (2008)
Aranżacja Labyrinthu Pietro Locatelliego na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową (2008)
Niepokój, pewność. na klarnet basowy, skrzypce, perkusję i fortepian (2009)
277,13 K na 2 oboje, saksofon altowy i warstwę elektroniczną (2009)
(Barbapapa) [wersja II] na orkiestrę smyczkową (2009)
Trainspotting (see trailer) na puzon i tubę (2009)
Aranżacja cz. 1 Harnasi Karola Szymanowskiego na kwartet klarnetowy, kwartet smyczkowy i perkusję (2009)
patrz, nic układa kosze gwiazd i tak jak ryby puszcza w błękit (Concerto grosso nr 3) [wersja II] na skrzypce solo, kwartet klarnetowy, perkusję i orkiestrę smyczkową (2010)
Lebenszeichen na skrzypce solo (2010)
Zanim na puzon i warstwę elektroniczną (2010)
Sonata na klawesyn (2010)
Będę pamiętać [wersja I] na flet, tubę i warstwę elektroniczną (2010)
Będę pamiętać [wersja II] na flety (jeden solista) i warstwę elektroniczną (2010)
Fuori. Koncert na 2 fortepiany, orkiestrę i warstwę elektroniczną (2011)
Kordissimo! na kwartet wiolonczelowy (2011)
Śnienie, cykl pieśni na sopran i fortepian (2011)
Barbapapa-Concerto na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2011)
Aureus na flet i harfę (2011)
Przebudzanie. Kwintet fortepianowy na dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę i fortepian (2011)
Przejścia na sopran solo, sopran na sali ad libitum i orkiestrę, do słów Georga Trakla (2012)
Będę pamiętać na 3 flety i warstwę elektroakustyczną [wersja III]  (2012)
Deadline na akordeon i warstwę elektroakustyczną (2012)
Księżycowy Pierrot na aktora, flet basowy, klarnet basowy, skrzypce amplifikowane, wiolonczelę amplifikowaną, perkusję, fortepian, 4-kanałową warstwę elektroakustyczną i 8-kanałową warstwę tekstową oraz instalację video (2012)
Urku na organy i warstwę elektroakustyczną (2012)
Przebudzanie [wersja II] na kwartet smyczkowy z warstwą elektroakustyczną ad libitum (2012)
UI na saksofon altowy i warstwę elektroakustyczną oraz video (2012/13)
Bang! na 4 waltornie (2013)
The Moebius Strip na 2 wibrafony, 2 fortepiany i warstwę elektroakustyczną (2013)
Concerto grosso nr 1 [wersja II] na puzon, syntezator i małą orkiestrę (2013)
Elburs na 2 fortepiany i warstwę elektroakustyczną (2013)
Theta na waltornię i warstwę elektroakustyczną (2013)
The broken cage (V2.1) na flet, puzon, skrzypce, wiolonczelę, fortepian i warstwę elektroakustyczną (2013)
277,13K [wersja II] na 2 oboje, rożek angielski i warstwę elektroakustyczną (2013)
Księżycowy Pierrot [wersja II] na aktora, 8-kanałową warstwę elektroakustyczną i video (2013)
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information