26 kwietnia 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Marek Pijarowski

postać

dnia

Marek

Pijarowski

Wojciech Kilar To, co najpiękniejsze

płyta

dnia

Wojciech Kilar

To, co najpiękniejsze

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (F)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Maria Fołtyn,

śpiewaczka (sopran dramatyczny) i reżyser operowy; ur. 28 stycznia 1924, Radom; zm. 2 grudnia 2012, Warszawa. Studia wokalne odbyła pod kierunkiem Adama Didura w Katowicach, a po jego śmierci (1946) kształciła się u Wandy Hendrich i Adama Ludwiga w Sopocie. W późniejszym okresie korzystała jeszcze z wokalnej opieki Ady Sari w Warszawie i Giulli Tess w Vercelli. Od 1969 do 1973 studiowała na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie.
Jest laureatką dwóch międzynarodowych konkursów wokalnych: w 1956 zdobyła Złoty Medal w Vercelli, a w 1957 – II nagrodę w Chiavarri.
Debiutowała na scenie w Gdańsku w 1949 tytułową rolą w operze Halka Stanisława Moniuszki. W latach 1949-62 była solistką Opery Warszawskiej – tu zadebiutowała rolą Balladyny w Goplanie Władysława Żeleńskiego, a od 1962 do 1965 solistką opery w Lipsku. W następnych latach występowała w teatrach operowych Lubeki i Hamburga. W 1967 powróciła do kraju i podjęła pracę w Teatrze Wielkim w Łodzi.
Repertuar operowy artystki był bardzo rozległy. Do najwybitniejszych jej ról należały partie Moniuszkowskie – Halka, Hanna w Strasznym Dworze oraz Hrabina w operze pod tym samym tytułem. Odnosiła także sukcesy w sopranowych partiach dzieł Giacoma Pucciniego (rola tytułowa w Tosce), Piotra Czajkowskiego (Liza w Damie Pikowej i Tatiana w Eugeniuszu Onieginie), Giuseppe Verdiego (rola tytułowa w Aidzie, Leonora w Trubadurze, Abigail w Nabucco), Richarda Wagnera (Senta w Holendrze Tułaczu, Elżbieta w Tannhäuserze, Elza w Lohengrinie). Występowała również z recitalami w Polsce, wielu krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i na Kubie. Dokonała nagrań radiowych i płytowych z muzyką m.in. Stanisława Moniuszki, Edvarda Griega, Roberta Schumanna i Franza Schuberta.
Maria Fołtyn po zakończeniu kariery śpiewaczki (w 1971 zakończyła występy operowe, w 1974 estradowe) podjęła się nowego zadania artystycznego w dziedzinie reżyserii operowej. Pierwszym zrealizowanym przez nią spektaklem była Halka, wystawiona w Hawanie na Kubie w 1971. Od tego momentu rozpoczęła się seria inscenizacji oper polskich (Karola Kurpińskiego, Ludomira Różyckiego, Feliksa Nowowiejskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, Romualda Twardowskiego) i obcych (m.in. Pajace Ruggera Leoncavalla, Dama Pikowa Czajkowskiego, Lunatyczka Vincenzo Belliniego, Carmen Georgesa Bizeta, Faust Charlesa Gounoda, Łucja z Lammermoor Gaetano Donizettiego), z których wiele stało się artystycznymi wydarzeniami najwyższej rangi.
Życiową pasją artystki było popularyzowanie muzyki Stanisława Moniuszki w Polsce i za granicą. Jako reżyser zrealizowała wszystkie dzieła sceniczne Moniuszki, dokonała też adaptacji scenicznej Śpiewnika domowego. Halkę wystawiła m.in. w Turcji, na Kubie, w Meksyku, Brazylii i Japonii. Przez 20 lat (od 1978 do 1998) była dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Moniuszkowskiego w Kudowie Zdroju. W 1988 założyła w Warszawie Towarzystwo Miłośników Muzyki Moniuszki i została jego prezesem. W 1992 zorganizowała i została dyrektorem oraz jurorem Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki, który odbywa się co trzy lata w Warszawie. Była także zapraszana do jury renomowanych konkursów wokalnych na świecie (m.in. w Rio de Janeiro, Moskwie, Pradze, Pretorii i Caltanisetta).
Maria Fołtyn za zasługi w dziedzinie kultury była wielokrotnie nagradzana i odznaczana – otrzymała m.in. tytuł „Zasłużony dla Kultury Narodowej”, Nagrodę Prezesa Rady Ministrów I stopnia, Nagrodę Ministra Kultury w dziedzinie muzyki, Nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych, Honorową Nagrodę Fundacji Kultury Polskiej, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury, „Złote Berło”. W 2000 została uhonorowana tytułem doktora honoris causa Akademii Muzycznej we Wrocławiu.

aktualizacja: grudzień 2012 (ai)

literatura wybrana
Jaworska Krystyna Fołtyn Maria.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „efg”, PWM, Kraków 1987
Mamos Elżbieta Dobry rok Marii Fołtyn, "Twoja Muza" 2007 nr 5, s.20-21
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information