polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXVII Międzynarodowy Festiwal Młodych Laureatów Konkursów Muzycznych
8–25 października 2017 roku, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
Recital wokalny w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina
25 października 2017 roku, Warszawa

indeks osób (D)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z Ł

Florian Dąbrowski, kompozytor i pedagog; ur. 2 maja 1913, Rosko (k. Czarnkowa); zm. 20 listopada 2002, Poznań. W latach 1930-39 studiował w Miejskim Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy teorię muzyki u Stefana Bolesława Poradowskiego oraz grę na fortepianie pod kierunkiem Edwarda Rezlera. W 1948 otrzymał dyplom kompozytorski (jako ekstern) w klasie Stefana Bolesława Poradowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Jeszcze w 1945 zorganizował w Bydgoszczy średnią szkołę muzyczną, w której nauczał do 1951. Był również współtwórcą Państwowej Filharmonii w Bydgoszczy. W latach 1951-54 wykładał przedmioty teoretyczne, a także pełnił funkcję rektora w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie. Od 1954 pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, gdzie prowadził wykłady i ćwiczenia z zakresu kompozycji, harmonii, instrumentacji, współczesnych technik kompozytorskich i kontrapunktu (od 1959 – jako docent, a od 1973 – jako profesor nadzwyczajny). W latach 1961-64 był ponadto prorektorem tej uczelni.
Czynnie udzielał się w życiu artystycznym miasta Poznania. Współorganizował Festiwale Polskiej Muzyki Współczesnej „Poznańska Wiosna Muzyczna” i wielokrotnie był przewodniczącym ich Komisji Programowych. Od 1968 działał w Młodzieżowym Ruchu Miłośników Muzyki „Pro Sinfonika”, a w 1973 otrzymał godność jego Członka Honorowego. Od 1997 był także wiceprzewodniczącym Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego. Należał do Związku Kompozytorów Polskich, w którym w latach 1969-75 pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego.
Ponadto Florian Dąbrowski pracował jako recenzent i publicysta muzyczny w wielu periodykach, m.in. w „Gazecie Pomorskiej”, „Słowie Powszechnym”, „Nurcie”, „Ruchu Muzycznym”. Przez wiele lat był członkiem kolegium redakcyjnego serii wydawniczej „Res Facta”.
Florian Dąbrowski za swoją twórczość kompozytorską otrzymał szereg nagród, m.in. w 1947 – nagrodę na Konkursie Kompozytorskim Związku Kompozytorów Polskich w Warszawie za Suitę kujawską na sopran, 3-głosowy chór dziecięcy i małą orkiestrę symfoniczną do tekstów ludowych (1946), w 1949 – na tym samym konkursie nagrodę za kantatę pt. Odejście Fryderyka na sopran, chór mieszany i orkiestrę (1949), a w 1963 – nagrodę na Festiwalu Teatrów Polski Północnej za muzykę do Nocy listopadowej Stanisława Wyspiańskiego. Ponadto został uhonorowany dwukrotnie Nagrodą Artystyczną Miasta Poznania (1965, 1975), trzykrotnie Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki (1967, 1975 oraz w 1980 za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej), Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich za całokształt twórczości (1979), a także Nagrodą Główną Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego (1979).

aktualizacja: grudzień 2003

kompozycje

Chorał – Passacaglia – Fuga na skrzypce z fortepianem (1939)
Stabat Mater na chór mieszany (1940)
Suita kujawska na sopran, 3-głosowy chór dziecięcy i małą orkiestrę symfoniczną do tekstów ludowych (1946)
Litania do Najświętszej Marii Panny [wersja I] na sopran solo, chór żeński i orkiestrę symfoniczną * (1947)
Odejście Fryderyka, kantata na sopran, chór mieszany i orkiestrę * (1949)
Suita symfoniczna (1950)
Mała muzyka dziecięca na orkiestrę symfoniczną (1952)
Szkice baletowe na orkiestrę (1953-54)
Missa brevis na chór mieszany (1954)
Uwertura koncertowa na orkiestrę (1955)
Nokturn na orkiestrę symfoniczną (1956)
Tryptyk na orkiestrę (1956)
Sceny liryczne na głosy solo, recytatorów, chór i orkiestrę kameralną (1957-58)
Nokturn na zespół kameralny (1959)
Żołnierze, kantata na głos recytujący, baryton, chór mieszany i orkiestrę (1960)
Uwertura symfoniczna (1961)
Kontrasty na orkiestrę symfoniczną (1962-63)
Kanon na perkusję (1965)
Koncert na skrzypce solo, perkusję i dwa fortepiany * (1965)
Rytmy i barwy na perkusję i fortepian (1965)
Trzy utwory na skrzypce i fortepian * (1966)
Quinquepartitum 66 na orkiestrę symfoniczną (1966)
Kantata liryczna na sopran, chór mieszany, fortepian i perkusję (1966)
Koncert fortepianowy nr 1 (1966-67)
Evocation Symphonique (1967)
Pieśni dziecięce na sopran i orkiestrę kameralną (1967-68)
Pieśni Bilitis na sopran i perkusję (1968)
Koncert fortepianowy nr 2 (1970)
Muzyka uroczysta na orkiestrę symfoniczną (1972)
Laudate Dominum na chór mieszany (1974)
Sonata na skrzypce i fortepian * (1974)
Hymn na chór mieszany (1975)
Soggetto na 3 chóry mieszane (1975)
Ballada na 3 chóry mieszane * (1975)
Litania do Najświętszej Marii Panny [wersja II] na sopran, chór żeński i orkiestrę symfoniczną * (1976)
Symfonia (1979-81)
Ave Maria na chór mieszany (1980)
Hymn do Czarnej Madonny na sopran solo, chór żeński i orkiestrę symfoniczną (1980-81)
Obłoki na sopran i fortepian (1981)
Święty Boże na głos i fortepian (1982)
Oczekiwania, cykl pieśni na sopran i fortepian * (1982-83)
Celansstimmen [wersja I], cykl pieśni na baryton i fortepian (1986)
Celansstimmen [wersja II], cykl pieśni na baryton i orkiestrę (1987)
Dedykacje „Afieromata”, cykl pieśni na sopran i fortepian * (1987)
Siedem pieśni [wersja I], cykl na sopran i fortepian * (1989-90)
Siedem pieśni [wersja II], cykl na sopran, orkiestrę smyczkową i harfę (1990-91)

literatura wybrana

Stankiewicz Jerzy Dąbrowski Florian w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „cd – suplement”, PWM, Kraków 2001
Stankiewicz Jerzy Dąbrowski Florian w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „cd”, PWM, Kraków 1984
Tarnawska-Kaczorowska Krystyna (red.) Melos, logos, etos. Materiały sympozjum poświęconego twórczości F. Dąbrowskiego, S. Kisielewskiego, Z. Mycielskiego, ZKP, Warszawa 1987

publikacje

Dąbrowski Florian Pisma o muzyce (pod red. Macieja Jabłońskiego i Jana Stęszewskiego), Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 1998
Dąbrowski Florian Stefan Kisielewski, Ars Nova, Poznań 1995