polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XXV Festiwal Muzyki Kameralnej „Kwartet Śląski i jego goście”
15–26 listopada 2017, Katowice
„Mózg Festival”
XIII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej i Sztuk Wizualnych
XII Międzynarodowy Festiwal im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
17 listopada - 3 grudnia 2017
Jubileuszowy AŻ Festiwal
24 listopada – 10 grudnia 2017, Łódź
Nadzwyczajny koncert z okazji Roku Feliksa Nowowiejskiego „Profesor Mieczysław Nowakowski in memoriam”
24 listopada 2017, Warszawa
Finał Festiwalu „Obrazy z Conrada”
26 listopada 2017, Warszawa
Mistrzowie instrumentalistyki w cyklu koncertowym „Środa na Okólniku”
29 listopada 2017, Warszawa
Muzyka fortepianowa twórców z warszawskiej uczelni muzycznej
3 grudnia 2017, Warszawa
„Od Elsnera do Moryto”
4 grudnia 2017, Warszawa
I Międzynarodowy Konkurs Duetów Organowych „Per organo a quattro mani”
15–20 kwietnia 2018, Nowy Sącz

indeks osób (M)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z Ł

Bogusław Madey, dyrygent, kompozytor, pianista i pedagog; ur. 31 maja 1932, Sosnowiec; zm. 9 sierpnia 2004, Warszawa. W latach 1950-58 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu: kompozycję pod kierunkiem Stefana Bolesława Poradowskiego, grę na fortepianie – w klasie Wacława Lewandowskiego oraz dyrygenturę – u Stanisława Wisłockiego i Bohdana Wodiczki, uzyskując trzy dyplomy z odznaczeniem. Studia uzupełniał w Guildhall School of Music and Drama w Londynie (1959-60): w zakresie dyrygentury symfonicznej (Norman Del Mar) i operowej (Warwick Braithwaite), kompozycji oraz perkusji. W latach 1958-59 był asystentem dyrygenta w Filharmonii w Poznaniu, w latach 1960-72 – dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie, a od 1960 do 1966 prowadził także Harcerską Orkiestrę Symfoniczną (z którą występował m.in. na Festiwalach Moniuszkowskich w Kudowie i na koncertach w byłej NRD). W latach 1972-77 był kierownikiem artystycznym i głównym dyrygentem Teatru Wielkiego w Łodzi, a od 1981 do 1983 – kierownikiem artystycznym i głównym dyrygentem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Współpracował również z Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie (1973-76) oraz z Badische Staatsoper w Karlsruhe (1983-87).
Bogusław Madey jako dyrygent miał duży repertuar symfoniczny (ponad 300 kompozycji), operowy i baletowy (ponad 80 dzieł). Dokonał wielu nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie i Krakowie. Występował w wielu krajach europejskich, m.in. w Bułgarii, Czechosłowacji, Francji, Grecji, Jugosławii, Luksemburgu, NRD (z Orkiestrą Gewandhaus), Wielkiej Brytanii (na Festiwalu w Edynburgu) i ZSRR (Moskwa, Leningrad i Kijów z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia) oraz w Egipcie, Korei Południowej, Stanach Zjednoczonych i na Kubie (gdzie w 1971 wystawił Halkę Stanisława Moniuszki).
Równolegle z pracą dyrygenta prowadził działalność pedagogiczną. W latach 1958-59 był wykładowcą fortepianu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Od 1960 prowadził klasę dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (od 1989 jako profesor zwyczajny). Równocześnie, w latach 1975-78, był Dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, zaś w latach 1978-81 pełnił funkcję rektora warszawskiej uczelni. W latach 1978-82 był także Prezydentem Association Européenne des Conservatoires, Académies de Musique et Musikhochschulen. W 1995 i 1997/98, jako Visiting Professor, wykładał dyrygenturę w Keimyung University w Taegu w Korei Południowej. Od 1997 był kierownikiem Katedry Dyrygentury Akademii Muzycznej w Warszawie. Do jego uczniów należą m.in. Jerzy Maksymiuk, Wojciech Rajski, Marcin Nałęcz-Niesiołowski.
W 1979 Bogusław Madey został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, zaś w 1982 otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia.

kompozycje

Cztery pieśni na głos i fortepian do słów Zofii Mrozowickiej (1950)
Preludium na smyczki (1951)
Suita na orkiestrę symfoniczną (1951)
Allegro sonatowe na fortepian (1951)
Wariacje na fortepian (1951)
Romans na głos z fortepianem (1952)
Impresje taneczne (na tematy wiwatów wielkopolskich) na małą orkiestrę symfoniczną (1952)
Uwertura dramatyczna na wielką orkiestrę symfoniczną (1952)
Sonatina per pianoforte (1952)
Valse en Rondeau a baletowa na orkiestrę symfoniczną (1953)
Pięć preludiów na fortepian (1953-55)
Scherzo fantastico na wielką orkiestrę symfoniczną (1954)
Adagio na kwartet smyczkowy (1956)
Koncert na fortepian i orkiestrę (1956-57)
Muzyka preparowana na skrzypce i fortepian (1958)
Capriccio na skrzypce solo (1959)
Concerto per flauto e orchestra (1960)
Transfiguracje koncert na głos i instrumenty (1965)
Pieśń do Matki Boskiej Wędrującej na głos i organy do słów ks. Bolesława Zdunka (1981)
Metamorfozy wariacje na temat Paganiniego na fortepian i orkiestrę (1989)
10/16 etiuda na fortepian (1997)

literatura wybrana

Goniarska Barbara Madey Bogusław Antoni w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. II, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004