24 marca 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)

LEGENDA

Gwiazdki * przy tytułach kompozycji oznaczają, że partytura utworu (wydana lub kserokopia rękopisu) znajduje się w zbiorach bibliotecznych Polskiego Centrum Informacji Muzycznej.

Stanisław Bromboszcz

postać

dnia

Stanisław

Bromboszcz

Stanisław Bromboszcz Muzyka kameralna

płyta

dnia

Stanisław Bromboszcz

Muzyka kameralna

Długosz Magdalena  Zakopane Liryki

kompozycja

dnia

Długosz Magdalena

Zakopane Liryki

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

kompozytorzy (B)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Grażyna Bacewicz, kompozytorka i skrzypaczka; ur. 5 lutego 1909, Łódź; zm. 17 stycznia 1969, Warszawa. Początkowo gry na fortepianie i skrzypcach uczył ją ojciec – Vincas Bacevičius (Wincenty Bacewicz). Od roku 1919 kontynuowała edukację muzyczną w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi, gdzie kształciła się w zakresie gry na skrzypcach, fortepianie oraz teorii muzyki. W 1923 roku wraz z całą rodziną przeniosła się do Warszawy. Od 1924 roku uczęszczała do Konserwatorium Warszawskiego. Studiowała kompozycję w klasie Kazimierza Sikorskiego, grę na skrzypcach pod kierunkiem Józefa Jarzębskiego i grę na fortepianie u Józefa Turczyńskiego. Równocześnie podjęła studia filozoficzne na Uniwesytecie Warszawskim, z których jednak po półtora roku zrezygnowała. Przerwała także dalszą naukę gry na fortepianie. W roku 1932 ukończyła Konserwatorium, uzyskując dwa dyplomy – z gry na skrzypcach i kompozycji. W tym samym roku dzięki hojności Ignacego Jana Paderewskiego otrzymała stypendium na studia kompozytorskie w Ecole Normale de Musique w Paryżu, które odbyła w latach 1932-33 pod kierunkiem Nadii Boulanger. Uczęszczała tam również na prywatne lekcje gry na skrzypcach do Henri Toureta. Ponownie wyjechała do stolicy Francji w roku 1934, aby kształcić się u węgierskiego skrzypka – Carla Flescha. Jako solistka zaczęła odnosić sukcesy już w 1935 roku, kiedy otrzymała pierwsze wyróżnienie na I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Warszawie. W latach 1936-38 współpracowała z warszawską Orkiestrą Polskiego Radia, zorganizowaną przez Grzegorza Fitelberga, w której grała partię pierwszych skrzypiec. Praca w orkiestrze dała jej możliwość wzbogacenia wiedzy w zakresie instrumentacji. Przed II wojną światową również wiele koncertowała – często wspólnie z bratem Kiejstutem, znanym pianistą – w wielu krajach, m.in. na Litwie, we Francji i Hiszpanii. Podczas okupacji niemieckiej występowała na koncertach konspiracyjnych i koncertach Rady Głównej Opiekuńczej. Po wojnie kontynuowała działalność koncertową do 1953 roku. Dawała recitale w Belgii, Czechosłowacji, ZSRR, Rumunii, na Węgrzech i we Francji. Równocześnie w 1945 roku podjęła pracę w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Łodzi, gdzie wykładała przedmioty teoretyczne i prowadziła klasę skrzypiec. W latach 50-tych poświęciła się prawie wyłącznie kompozycji i nauczaniu. Od 1966 roku (od 1967 jako profesor zwyczajny) aż do śmierci pracowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, prowadząc klasę kompozycji. Ponadto często brała udział – jako juror – w konkursach skrzypcowych i kompozytorskich, m.in. w Liege, Paryżu, Moskwie, Neapolu, Budapeszcie, Poznaniu i Warszawie. W latach 1955-57 i 1960-69 pełniła również funkcję wiceprezesa Związku Kompozytorów Polskich. W latach 60-tych zajmowała się także pisarstwem. Jest autorką kilku powieści i nowel – pozostających jednak nadal w rękopisie – oraz tomiku opowiadań pt. Znak szczególny (“Czytelnik”, Warszawa 1970; II wyd.: 1974).

Niezwykle bogata twórczość kompozytorska Bacewicz wielokrotnie była nagradzana i wyróżniana, m.in. w 1933 roku jej Kwintet na instrumenty dęte (1932) otrzymał I nagrodę na konkursie kompozytorskim Towarzystwa “Aide aux femmes de professions libres” w Paryżu, w 1936 roku na konkursie kompozytorskim Towarzystwa Wydawniczego Muzyki Polskiej Trio na obój, skrzypce i wiolonczelę (1935) zdobyło II nagrodę, a Sinfonietta na orkiestrę smyczkową (1929) – wyróżnienie, w 1949 roku Koncert fortepianowy (1949) uzyskał II nagrodę (pierwszej nie przyznano) na Konkursie Kompozytorskim im. Fryderyka Chopina, zorganizowanym przez Związek Kompozytorów Polskich w Warszawie, w 1951 na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Liege Kwartet smyczkowy nr 4 (1951) otrzymał I nagrodę, a w 1956 na tym samym konkursie Kwartet smyczkowy nr 5 – II nagrodę, w 1960 na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję (1958) uzyskała III lokatę – najwyższą w dziale utworów orkiestrowych, a w roku 1965 Koncert skrzypcowy nr 7 (1965) zdobył nagrodę Rządu Belgijskiego i złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Brukseli.

Ponadto Grażyna Bacewicz została uhonorowana szeregiem nagród za całokształt twórczości, m.in. w 1949 roku otrzymała Nagrodę muzyczną miasta Warszawy za całokształt działalności kompozytorskiej, wirtuozowskiej, organizatorskiej i pedagogicznej, w 1950 roku – Nagrodę Państwową III stopnia za Koncert na orkiestrę smyczkową (1948), w 1951 – I nagrodę na Festiwalu Muzyki Polskiej za całokształt twórczości festiwalowej, a w szczególności za Sonatę skrzypcową nr 4 (1949), w 1952 – Nagrodę Państwową II stopnia za Koncert skrzypcowy nr 4 (1951) i wspomniany Kwartet smyczkowy nr 4 oraz Sonatę skrzypcową nr 4, w 1955 – Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za Symfonię nr 4 (1953), Koncert skrzypcowy nr 3 (1948) i Kwartet smyczkowy nr 3 (1947), w 1960 – Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za wybitne osiągnięcia w dziedzinie twórczości kompozytorskiej, a w roku 1962 – Nagrodę II stopnia Ministra Kultury i Sztuki za Pensieri Notturni na orkiestrę kameralną (1961). Została również odznaczona Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1949) i I klasy (1959), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1953), Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955) oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1955).

twórczość
Grażyna Bacewicz, to jedna z niewielu kobiet wśród polskich kompozytorów. Również w światowej muzyce jest mało kompozytorek, i to zarówno dzisiaj, jak i w innych epokach. Z najdawniejszych czasów można wymienić średniowieczną benedyktynkę Hildegardę z Bingen. W okresie baroku działała Francesca Caccini, córka bardziej znanego od niej twórcy pierwszych oper - Giulia Cacciniego. Z polskiego punktu widzenia ma ona szczególne znaczenie, bo swoją operę La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina poświęciła polskiemu królewiczowi, późniejszemu królowi Władysławowi IV Wazie. W historii muzyki polskiej ma swoje miejsce Maria Szymanowska, słynna na początku XIX wieku pianistka i kompozytorka ze sporym dorobkiem twórczym w dziedzinie muzyki fortepianowej. W muzyce XX wieku wyróżniła się Germaine Tailleferre, która z kilkoma - sławniejszymi na ogół od niej - kompozytorami francuskimi stworzyła odnotowaną przez historię muzyki grupę “Les Six”. Francuzką była też Nadia Boulanger, która jednak przeszła do historii głównie jako wybitny pedagog kompozycji. Uczyła się u niej również Grażyna Bacewicz, zdobywając znakomity warsztat, który wykorzystywała umiejętnie w swojej obfitej i różnorodnej twórczości mieszczącej się na ogół w nurcie neoklasycznym.
Jako wykształcona i koncertująca skrzypaczka szczególną uwagę poświęciła muzyce na skrzypce oraz inne instrumenty smyczkowe. Była autorką siedmiu koncertów skrzypcowych, dwóch koncertów wiolonczelowych i koncertu altówkowego. Napisała także siedem kwartetów smyczkowych, pięć sonat na skrzypce i fortepian oraz dwie sonaty na skrzypce solo. Przynajmniej niektóre z tych kompozycji, obok kilku innych dzieł kameralnych, a także symfonicznych, konkurują na estradach koncertowych z “męskimi” utworami z pełnym powodzeniem do dzisiaj.

Bacewicz 2009



zobacz: obchody podwójnego jubileuszu Grażyny Bacewicz - 100-lecia urodzin i 40-lecia śmierci w 2009 roku 
kompozycje
Cztery preludia na fortepian (1924)
Symphoniette na orkiestrę smyczkową (1929)
Suita na zespół smyczkowy (1931)
De profundis clamavi ad Te, Domine na głosy solowe, chór i orkiestrę (1932)
Kwintet na instrumenty dęte * (1932)
Witraż na skrzypce i fortepian * (1932)
Convoi de Joie poemat symfoniczny na orkiestrę (1933)
Suita dziecięca na fortepian * (1933)
Partita na skrzypce i fortepian (1934)
Scherzo na fortepian * (1934)
Temat z wariacjami na skrzypce i fortepian * (1934)
Trio na obój, skrzypce i wiolonczelę (1935)
Sinfonietta na małą orkiestrę symfoniczną (1935)
Trzy groteski na fortepian * (1935)
Koncert skrzypcowy nr 1 (1937)
Kwartet smyczkowy nr 1 * (1938)
Trzy preludia na fortepian (1941)
Sonata na skrzypce solo nr 1 * (1941)
Symfonia nr 1 (1942-45)
Kwartet smyczkowy nr 2 * (1943)
Suita na dwoje skrzypiec * (1943)
Uwertura na orkiestrę symfoniczną * (1943)
Concertino na skrzypce i fortepian * (1945)
Koncert skrzypcowy nr 2 (1945)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 1 (Sonata da camera) * (1945)
Łatwe duety na tematy ludowe na dwoje skrzypiec * (1945)
Pod strzechą suita na mały zespół orkiestrowy * (1945)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 2 * (1946)
Symfonia na orkiestrę smyczkową (1946)
Ze starej muzyki suita na mały zespół orkiestrowy * (1946)
Kaprys na skrzypce i fortepian * (1946)
Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt I * (1946)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 3 * (1947)
Kwartet smyczkowy nr 3 * (1947)
Introdukcja i Kaprys na orkiestrę symfoniczną (1947)
Trio na obój, klarnet i fagot (1948)
Koncert skrzypcowy nr 3 * (1948)
Łatwe utwory na klarnet i fortepian * (1948)
Koncert fortepianowy * (1949)
Sonata na fortepian nr 1 (1949)
Rapsodia polska na skrzypce i orkiestrę (1949)
Kwartet na czworo skrzypiec * (1949)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 4 * (1949)
Kaprys polski na skrzypce solo * (1949)
Łatwe utwory na skrzypce i fortepian. Zeszyt II * (1949)
Oberek na skrzypce i fortepian * (1949)
Symfonia nr 2 (1951)
Koncert skrzypcowy nr 4 * (1951)
Koncert wiolonczelowy nr 1 * (1951)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 5 * (1951)
Oberek nr 2 na skrzypce i fortepian * (1951)
Kwintet fortepianowy nr 1 * (1952)
Symfonia nr 3 * (1952)
Kaprys nr 2 na skrzypce solo * (1952)
Symfonia nr 4 * (1953)
Sonata na fortepian nr 2 * (1953)
Z chłopa król balet na orkiestrę (1953)
Koncert skrzypcowy nr 5 * (1954)
Uwertura polska na orkiestrę (1954)
Humoreska na skrzypce i fortepian * (1954)
Partita na skrzypce i fortepian * (1955)
Sonatina na fortepian * (1955)
Sonatina na obój i fortepian * (1955)
Kwartet smyczkowy nr 5 * (1955)
Partita na orkiestrę * (1955)
Mały tryptyk na fortepian * (1956)
Dziesięć etiud koncertowych na fortepian * (1956-57)
Koncert skrzypcowy nr 6 (1957)
Wariacje symfoniczne na orkiestrę * (1957)
Sonata na skrzypce solo nr 2 * (1958)
Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję * (1958)
Przygoda Króla Artura komiczna opera radiowa * (1959)
Kwartet smyczkowy nr 6 * (1960)
Pensieri notturni na orkiestrę kameralną * (1961)
Koncert na wielką orkiestrę symfoniczną * (1962)
Koncert wiolonczelowy nr 2 * (1963)
Kwartet na cztery wiolonczele * (1964)
Akropolis kantata na chór mieszany i orkiestrę do słów Stanisława Wyspiańskiego (1964)
Esik w Ostendzie balet komiczny w 1 akcie (1964)
Koncert skrzypcowy nr 7 * (1964-65)
Divertimento na orkiestrę smyczkową * (1965)
Musica sinfonica in tre movimenti * (1965)
Kwartet smyczkowy nr 7 * (1965)
Trio na obój, harfę i perkusję * (1965)
Kwintet fortepianowy nr 2 * (1965)
Inkrustacje na waltornię i zespół kameralny * (1965)
Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę * (1966)
Contradizione na orkiestrę kameralną * (1966)
Esquisse na organy * (1966)
Koncert na altówkę i orkiestrę * (1967-68)
Cztery kaprysy na skrzypce solo * (1968)
Pożądanie balet w 2 aktach * (1968-69)
literatura wybrana
Bacewicz Wanda (opr.) Calendarium życia i twórczości Grażyny Bacewicz, Częstochowa 1987
Gąsiorowska Małgorzata Bacewicz, PWM, Kraków 1999
Gąsiorowska Małgorzata (red.) O Grażynie Bacewicz materiały z konferencji muzykologicznej, Brevis, Poznań 1998
Kisielewski Stefan Grażyna Bacewicz i jej czasy, PWM, Kraków 1963
Maciejewski Bogusław M. Twelve Polish Composers, Allegro Press, London 1976
Stawowy Ludomira Bacewicz Grażyna.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab”, PWM, Kraków 1986
Szoka Marta (red.) Rodzeństwo Bacewiczów. Materiały z międzynarodowej sesji naukowej - Łódź, kwiecień 1995, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 1996
Thomas Adrian Bacewicz Grażyna.w: The New Grove Dictionary of Music and Musicians. Second Edition (ed. Stanley Sadie), vol. 2, Macmillan Publishers Limited, London 2001
Walaciński Adam Bacewicz Grażyna.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. “ab suplement”, PWM, Kraków 1998
Wittig Steffen Bacewicz Grażyna.w: Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite, neubearbeitete Ausgabe (Hg. Ludwig Finscher), Personenteil 1, Bärenreiter / Metzler, Kassel / Stuttgart 1999
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information