kompozytorka i śpiewaczka; ur. 25 stycznia 1978, Wrocław. Ukończyła z wyróżnieniem („Primus Inter Pares”) studia kompozytorskie w klasie Jana Wichrowskiego oraz wokalne pod kierunkiem Danuty Paziuk-Zipser w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Studia pogłębiała również w Conservatoruim Hogeschool Enschede w Holandii oraz na licznych kursach. Jest stypendystką m.in. Ministra Kultury, Zarządu miasta Wrocławia, Ernst von Siemens Musikstiftung, Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska“ oraz Fundacji Edukacji Międzynarodowej.
Jej utwory wykonywane były na wielu festiwalach, m.in. na Warszawskiej Jesieni, Festiwalu „Musica Polonica Nova” we Wrocławiu, Audio-Art, Dniach Muzyki Andrzeja Panufnika w Krakowie, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Festiwalu im. Adama Didura, Festiwalu „Kraków 2000”, Chanterelle Festival, Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie, Festiwalu Prawykonań „Polska Muzyka Najnowsza” w Katowicach, a także festiwalach: „Alternativa” w Moskwie, „Corso Polonia” w Rzymie, „Aksamitna kurtyna” we Lwowie, „Musikhøst Odense” w Danii. W 2005 jej Symfonia nr 2 dla 77 wykonawców (2005), napisana na zamówienie Deutsche Welle, została prawykonana podczas Festiwalu Beethovenowskiego w Bonn. Pisała także na zamówienie Festiwalu „Wratislavia Cantans”, „Ultraschall” w Berlinie oraz festiwalu w Seattle.
Jako śpiewaczka brała również udział w wielu prestiżowych wydarzeniach muzycznych. W jej repertuarze specjalne miejsce zajmuje muzyka najnowsza. Wraz z Cezarym Duchnowskim współtworzy duet ElettroVoce. Latem 2004 uczestniczyła w eksperymentalnym projekcie improwizacji podczas koncertu zamówionego przez organizatorów Międzynarodowych Kursów Kompozytorskich w Darmstadt. W ciągu kilku minionych lat, oprócz wielu prawykonań i nagrań dzieł współczesnych twórców, dała się poznać jako wykonawczyni Chantefleurs et Chantefables Witolda Lutosłwskiego („Musica Polonica Nova”, 2006), DW9 Bernharda Langa („Warszawska Jesień”, 2004), Gwiazdy Zygmunta Krauzego (adaptacja elektroakustyczna Cezarego Duchnowskiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu, 2005) czy też roli Fedry w operze Dobromiły Jaskot pod tym samym tytułem (Teatr Wielki – Opera Narodowa, 2006). Koncertowała także za granicą: we Włoszech, w Rosji, Belgii, Szwajcarii, Holandii, Niemczech, Irlandii, Grecji, Danii, na Ukrainie, Litwie, w Korei i Stanach Zjednoczonych.
Agata Zubel jest laureatką wielu konkursów kompozytorskich i wokalnych, m.in. w 1999 otrzymała I nagrodę oraz Nagrodę Polskiego Wydawnictwa Muzycznego na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Panufnika za Lumière pour percussion solo (1997), w 2000 – III nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozycji na Gitarę Klasyczną za utwór Ludia i Fu na gitarę solo (1999), a także I nagrodę oraz nagrodę specjalną Polskiego Radia na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura za Piosenkę o końcu świata na głos, recytatora i zespół instrumentalny do słów Czesława Miłosza (1998), w 2002 – nagrodę specjalną na Concours Moderne w Chain oraz I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej im. Krzysztofa Pendereckiego, w 2003 – nagrodę główną Fundacji Bankowej im. Leopolda Kronenberga na Konkursie Muzyki XX i XXI wieku dla Młodych Wykonawców organizowanym przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej, III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Interpretacji Muzyki Współczesnej dla Profesjonalnych Solistów – Nicati 2003 w Szwajcarii oraz II nagrodę za Re-Cycle dla pięciu perkusistów (2001) na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Petera Ivanovicha Jurgensona w Moskwie, w 2005 – nagrodę specjalną wspólnie z Cezarym Duchnowskim (jako duet „ElettroVoce”) na Międzynarodowym Konkursie Wykonawców Muzyki Współczesnej „Gaudeamus” w Amsterdamie, Paszport „Polityki” oraz Wrocławską Nagrodę Muzyczną.
Obecnie jest doktorem Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Od 2003 jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich.

aktualizacja: wrzesień 2008 

Strona internetowa kompozytorki: www.zubel.pl