03 Wrzesień 2010
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Tadeusz Baird

postać

dnia

Tadeusz

Baird

Tadeusz Baird Works for Orchestra

płyta

dnia

Tadeusz Baird

Works for Orchestra

Baird Tadeusz 4 Nowele

kompozycja

dnia

Baird Tadeusz

4 Nowele

Baird Tadeusz, Grzenkowicz Izabella Może jestem za mało muzykiem. Rozmowy, szkice, refleksje

książka

dnia

Baird Tadeusz, Grzenkowicz Izabella

Może jestem za mało muzykiem. Rozmowy, szkice, refleksje

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

kompozytorzy (B)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż Ź
Zbigniew Bargielski, kompozytor; ur. 21 stycznia 1937, Łomża. Studiował prawo na Uniwersytecie im. Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie (1954-57). W 1958 rozpoczął studia kompozytorskie w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego. Po jego śmierci kontynuował je u Bolesława Szabelskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując dyplom w 1964. W latach 1966-67 odbywał studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu, a w 1972 – w Hochschule für Musik w Grazu. W 1986 był stypendystą Deutscher Akademischer Austauschdienst.
Jego utwory były wykonywane w wielu krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Australii i Ameryce Południowej.
Zbigniew Bargielski jest laureatem wielu konkursów kompozytorskich. W 1965 otrzymał I nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Parades na orkiestrę (1970). Jego Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” (1976) uzyskał II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Artura Malawskiego w Krakowie w 1976 oraz został wyróżniony w 1981 na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. Sen mara na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982) zdobył III nagrodę na Konkursie im. Karola Szymanowskiego w 1982. W 1995 utwór Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994) był rekomendowany przez Międzynarodową Trybunę Kompozytorów UNESCO w Paryżu.
Został odznaczony medalem „Zasłużony dla kultury polskiej” (1990) oraz Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta (1995). W 2000 otrzymał w Wiedniu Anton-Benya-Preis, a w 2001 Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich.
Zbigniew Bargielski obok kompozycji zajmuje się publicystyką i pedagogiką muzyczną. Od 2002 wykłada kompozycję w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a od 2003 w Akademii Muzycznej w Krakowie. Mieszka w Wiedniu.
twórczość
Twórczość Zbigniewa Bargielskiego jest na tle współczesnej muzyki polskiej zjawiskiem w znacznym stopniu autonomicznym, rozwijającym się niezależnie od mód, trendów i tendencji. Bargielski bardzo umiejętnie korzysta z różnych zdobyczy nowoczesnego języka kompozytorskiego, nie zrywa też radykalnie z tradycją, zachowuje jednak swoisty dystans zarówno wobec modernizmu, jak i postmodernizmu. Charakterystyczny rys nadaje muzyce Bargielskiego koncepcja systemu „centralnego”, organizującego zazwyczaj wysokość dźwięków, ale niekiedy stosowanego przez kompozytora również do organizacji rytmu lub barwy. „Procedura taka zakłada wyodrębnienie dominujących dźwięków - mówi kompozytor, które funkcjonują jako centra dla poszczególnych segmentów formy. Są one wydobywane na pierwszy plan poprzez częste repetycje, podczas gdy inne dźwięki, bardziej neutralne, tworzą strukturalne tło.”
W komentarzu do utworu Slapstick Zbigniewa Bargielskiego, zamieszczonym w książce programowej festiwalu „Warszawska Jesień” z roku 1998, Andrzej Chłopecki pisze: „To jasne, że twórczość Bargielskiego wciąż ewoluuje. Jest to jednak ewolucja, która biegnie jakby po okręgu, poszerzając swój estetyczny wymiar, wzbogacając się niuansowo, a nie skokowo. Warto na to zwrócić uwagę: w ostatnim dwudziestoleciu dziś sześćdziesięciojednoletni kompozytor nie przeszedł przez kryzys zmiany estetycznej orientacji ani gwałtownej (przykładem Penderecki), ani zawoalowanej, lecz równie czytelnej (przykładem Lutosławski). Jeśli jest w tej twórczości jakiś próg, to prawdopodobnie wyznacza go Koncert skrzypcowy z roku 1976. Intensywny walor liryczny tego utworu, choć nie zarażonego bakcylem ani nowej prostoty, ani nowego romantyzmu (który właśnie w tamtym - urastającym do rangi symbolu - roku, nie tylko zresztą polską muzykę frontalnie zaatakował) jest dyekretnym śladem wrażliwości Bargielskiego na powiew Zeitgeistu. Z owej estetycznej zawieruchy muzyka Zbigniewa Bargielskiego wyszła bez szwanku.”


Strona internetowa kompozytora: www.bargielski.com
kompozycje
Neosonatina na skrzypce i fortepian * (1956)
Siedem studiów na fortepian * (1957)
Parades na orkiestrę symfoniczną * (1965)
Danton czyli Kilka obrazów z dziejów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, opera pseudohistoryczna (1968-69)
W kręgu na sopran, alt, baryton, bas solo i zespół kameralny do słów Alicji Patey-Grabowskiej * (1969)
Cztery pieśni miłosne na mezzosopran (alt) i fortepian do słów Alicji Patey-Grabowskiej * (1969-72)
Parades 1970 na orkiestrę * (1970)
Różany ogród na baryton lub alt i klarnet basowy do słów T. S. Eliota (1971)
Alicja w krainie czarów, opera kameralna dla młodzieży (1971-72)
Ein Zimmer na klarnet, puzon, wiolonczelę, fortepian i głos recytujący lub taśmę * (1972)
Koncert na perkusję i orkiestrę * (1975)
Koncert na skrzypce i orkiestrę * (1975)
Impromptu na perkusję solo * (1975)
Rapsodia Polska na instrumenty dęte i perkusję (1976)
Kwartet smyczkowy nr 1 „Alpejski” * (1976)
Dolina bielejących kości [wersja I] na zespół instrumentalny i perkusję (1977)
Dolina bielejących kości [wersja II] na fortepian improwizowany, zespół instrumentalny i perkusję * (1977-93)
I zapłoną oboje a nikt nie ugasi na orkiestrę smyczkową * (1978)
Klatka dla motyli na kwintet dęty * (1978)
W małym dworku, opera według Stanisława Witkiewicza (1979-80)
Es ist noch Nacht, noch ein Laut na mezzosopran, perkusję i orkiestrę (1980)
Traumvogel na akordeon i perkusję * (1980)
Kwartet smyczkowy nr 2 „Wiosenny” * (1980)
Wieczór z przeszłości na gitarę, klawesyn i czelestę * (1980)
Nokturn w błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (1981)
Ikar na klarnet basowy lub saksofon altowy i marimbafon lub wibrafon (1981)
Rozmowa z cieniem na 2 akordeony (1982)
Gemalte Wolken na akordeon solo (1982)
Sen mara [wersja I] na tenor i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego * (1982)
Sen mara [wersja II] na baryton i fortepian do słów Kazimierza Wierzyńskiego (1982)
Epitafium [wersja I] na 2 skrzypiec * (1982)
Cztery drzewa z rogiem na kwintet dęty (1982)
W czwórkę po drodze na kwartet saksofonowy (1982)
Pięciu po drodze, kwartet saksofonowy z marimbą (1982-86)
Epitafium [wersja II] na skrzypce i wiolonczelę (1982-99)
Rondo alla polacca na małą orkiestrę (1983)
Sonnenlieder na mezzosopran, baryton, bas, chór i zespół kameralny (1983)
Noc pożegnań na akordeon i kwartet smyczkowy (1983)
Labirynt na fortepian (1983)
Trzy polskie suity na akordeon solo (1984)
Czarne lustro na gitarę i akordeon (1984)
Inne głosy na obój i klarnet (1984)
Nokturn [wersja I] na skrzypce i gitarę (1984)
Nokturn [wersja II] na skrzypce i fortepian (1984)
Nokturn [wersja III] na flet i gitarę (1984)
Labirynt na wiolonczelę i akordeon (1984-87)
Kwartet smyczkowy z klarnetem „Po drugiej stronie lustra” (1985)
Zatopiony płomień na skrzypce, wiolonczelę i akordeon (1985)
Ogród namiętności na sopran, klarnet basowy (i saksofon altowy), perkusję i akordeon * (1985)
Arc-en-ciel na mandolinę i harfę celtycką (1985)
Muzyka ludowa na dwoje skrzypiec (1985)
Taniec polski na skrzypce (1985)
Kwartet smyczkowy nr 3 „Martwa natura z krzykiem” * (1985-86)
Wyprawa w niewysłowność na orkiestrę (1986)
Suita pieśni i tańców na akordeon (1986)
Sprawozdanie z lasku wiedeńskiego na zespół wokalny, fortepian (lub akordeon, lub klawesyn) i 3 flety (1986)
Grazer variationen na orkiestrę akordeonową (1987)
Sonata na skrzypce i fortepian (Sonata zapomnienia) * (1987)
Nocne ptaki na kwintet klarnetowy (1987)
Panopticum na dwa fortepiany (1987)
Iluzje i pragnienia na organy i perkusję (1988)
Kalejdoskop na akordeon (1988)
W ziemi niczyjej, oratorium (1988-89)
Krąg cieni na kwartet saksofonowy (1989)
Taniec drwali na klarnet, tubę i fortepian (1989)
Cha-ord na orkiestrę (1990)
Egad na akordeon i wibrafon (1991)
Młyn dźwiękowy na orkiestrę akordeonową i perkusję (1991)
Quatuor à l’heure dite na kwartet smyczkowy (1991)
Koncert na trąbkę i orkiestrę (1992)
Requiem na orkiestrę (1992)
Mutationen na taśmę (1992)
Przechadzka Beethovena do księcia Lichnowskiego na fortepian (1992)
Trigonalia na gitarę, akordeon, perkusję i orkiestrę kameralną (1994)
Kwartet smyczkowy nr 4 „Le temps ardent” (1994)
Concertino for piano and chamber orchestra (1995)
Taniec na granicy światła na zespół kameralny (1995)
Noc-Dzień, 5 pieśni na sopran i fortepian (1995)
Źródło nadziei na saksofon altowy i marimbę (1995)
Zagubione-odnalezione na skrzypce solo (1996)
Orfeusz na baryton, skrzypce i dzwonki (1996)
W poszukiwaniu straconego dźwięku na flet solo (1996)
Krajobraz wspomnień (Witold Lutosławski in memoriam) na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1996)
Hierofania dla 5 perkusistów (1996)
A la espagnola na gitarę solo (1996)
Tango na zespół kameralny (1997)
Slapstick na orkiestrę kameralną * (1997)
Shrine for Anonymous Victim, muzyka elektroniczna (1999)
Music for Children na fortepian (1999-2001)
Light Cross, muzyka elektroniczna (2000)
Tangoroso na fortepian na 4 ręce (2000)
Pchli targ [wersja I], cykl miniatur fortepianowych na 2 i 4 rąk (2000)
Pchli targ [wersja II] na zespół instrumentalny (2000)
Towards Organic Geometry, muzyka elektroniczna (2001)
Kwartet smyczkowy nr 5 „Le temps qui n'est plus” (2001)
Le cristal flamboyant na klawesyn i taśmę (2002)
Jeux à trois na 3 akordeony (2003)
List do Mileny na sopran, skrzypce i fortepian (2005)
L’espace attrapè na orkiestrę (2005)
Espace attrape na orkiestrę (2006)
Nokturn w czerwieni i błękicie na skrzypce i orkiestrę smyczkową (2007)
Koncert na trąbkę i orkiestrę (2007)
Kwartet smyczkowy nr 6 „Dramatyczny” (2008)
literatura wybrana
Dąbek Stanisław Twórczość Zbigniewa Bargielskiego, „Ruch Muzyczny” 1979 nr 5
Perkowska Małgorzata Bargielski Zbigniew. w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab”, PWM, Kraków 1979
Podobińska Klaudia Bargielski Zbigniew. w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab - suplement”, PWM, Kraków 1998
publikacje
rozprawy

Pytania i odpowiedzi, „Res Facta” 1971 nr 5
o naskontaktnasi mecenasinasze patronaty

Copyright © 2002-2008 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.