29 czerwca 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Tadeusz Majerski

postać

dnia

Tadeusz

Majerski

Majerski Tadeusz  Tadeusz Majerski

płyta

dnia

Majerski Tadeusz

Tadeusz Majerski

Amnestia polega na niepobieraniu naliczonych opłat za zwrot przetrzymanych książek, nut i czasopism

książka

dnia

Amnestia polega na niepobieraniu naliczonych opłat

za zwrot przetrzymanych książek, nut i czasopism

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

indeks osób (B)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Krzysztof Baculewski,

kompozytor i pedagog; ur. 26 grudnia 1950, Warszawa. Studiował kompozycję w klasie Witolda Rudzińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (dyplom w 1974). Studia muzyczne uzupełniał w latach 1975-76 u Oliviera Messiaena w konserwatorium w Paryżu oraz odbył staż u Pierre’a Schaeffera w Groupe de Recherches Musicales. W latach 1977-80 wykładał w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1982 wykłada w Akademii Muzycznej w Warszawie na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. W 2001 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W 2002 wykładał jako Gastprofessor na Uniwersytecie im. Jana Gutenberga w Moguncji w Niemczech. Od 1973 współpracuje jako publicysta z „Ruchem Muzycznym”.
Jego utwory były wykonywane w kraju i za granicą, m.in. w Niemczech, Francji, Finlandii, Czechach, na Węgrzech, Stanach Zjednoczonych oraz w Ameryce Południowej. Jest laureatem Międzynarodowego Konkursu na Utwór Organowy w Szczecinie w 1973 (III nagroda) za La terra incompareggiabile na organy (1970-73), Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich w 1975 (wyróżnienie) za kantatę Noc na sopran i orkiestrę kameralną (1975), Konkursu Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich: w 1984 (III nagroda) za Kwartet smyczkowy nr 1 (1984), w 1986 (wyróżnienie) za Kwartet smyczkowy nr 3 (1986), w 1990 (I nagroda) za Antitheton I na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1989), konkursu zorganizowanego z okazji 25-lecia Festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna” w 1985: II nagroda za Koncert na orkiestrę (1982-83) oraz wyróżnienie za Kwartet smyczkowy nr 2 (1985), Konkursu Kompozytorskiego im. Karola Szymanowskiego w 1988 (wyróżnienie) za Concerto armonico na orkiestrę smyczkową (1987). W 1986 Państwowa Opera we Wrocławiu wystawiła jego dramat muzyczny Nowe wyzwolenie według dramatu Stanisława Ignacego Witkiewicza (1974). Wielokrotnie pisał na zamówienie Programu II Polskiego Radia, Festiwalu „Alkagran”, Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Dawnej im. Mikołaja z Radomia, Festiwalu „Warszawska Jesień”, wybitnych muzyków: Anny Szostak, Agaty Sapiechy, Piotra Kusiewicza, Jadwigi Rappé oraz zespołów: Ars Nova i Cameraty Silesia.
Jest autorem dwóch książek poświęconych polskiej muzyce współczesnej (Polska twórczość kompozytorska 1945-1984, PWM, Kraków 1987; Współczesność. Cz. 1: 1939-1974 z serii Historia muzyki polskiej, Sutkowski Edition, Warszawa 1996) oraz wielu publikacji naukowych, krytycznych i publicystycznych.
Krzysztof Baculewski od 1986 jest członkiem Komisji Repertuarowej Festiwalu „Warszawska Jesień”. W latach 1991-97 oraz od 1999 do 2003 był członkiem Zarządu Związku Kompozytorów Polskich.

aktualizacja: październik 2008

twórczość
Krzysztof Baculewski w omówieniu swego utworu Is-Slottet, którym debiutował na Festiwalu „Warszawska Jesień” w roku 1976, napisał: „Naczelnym elementem formotwórczym jest tu artykulacja i technika wydobycia dźwięku z instrumentu: w utworze dwukrotnie dokonuje się płynne przejście od dźwięków, którym przylepiono etykietkę «niekonwencjonalnych» do tych, które awangarda lat sześćdziesiątych pogardliwie nazwała «tradycyjnymi». Intencją moją było przeto może nie tyle dwóch owych antyświatów pogodzenie - niemożliwość fizyczna, a gombrowiczowska niemożność - co próba stworzenia z nich trzeciego pół-świata, a przynajmniej półświatka do jednorazowego użytku...” Nie skończyło się na jednorazowym użytku i zdania Baculewskiego sformułowane w odniesieniu do struktury dźwiękowej Is-Slottet można potraktować jako deklarację ideową, której kompozytor pozostaje w mniejszym lub większym stopniu wierny do dziś. Baculewski godzi jednak nie tylko „niekonwencjonalne” i „tradycyjne” dźwięki, lecz próbuje dokonywać syntezy „nowego” i „starego” w bardziej ogólnym planie. Is-Slottet zamyka zresztą „eksperymentalny” nurt twórczości, jak stwierdza sam kompozytor. Odtąd eksperyment schodzi na dalszy plan, a Baculewski koncentruje się na problematyce formy i ekspresji, ujawniając wyraźnie klasyczne upodobania artystyczne.
Symbolicznym znakiem przywiązania do tradycji może być sięgnięcie przez Krzysztofa Baculewskiego po stare instrumenty. Mają one - oczywiście - istotny walor brzmieniowy, jak w The Whole and Broken Consort na zespół instrumentów dawnych (1986) czy w Sonata canonica na dwoje skrzypiec barokowych (1998), ale są też osadzone w szerszym kontekście tradycji. Tak właśnie wykorzystane są dawne instrumenty w utworze The Profane Anthem to Anne, nawiązującym do słynnej Ody na cześć św. Cecylii mistrza angielskiego baroku Henry’ego Purcella. W prawykonaniu wziął udział znany zespół „Il Tempo” wybitnej polskiej specjalistki od muzyki dawnej Agaty Sapiechy. W programie 37 „Warszawskiej Jesieni” w roku 1994 kompozytor napisał:
The Profane Anthem to Anne skomponowałem w ubiegłym roku dla Anny Szostak (stąd dedykacja w tytule) i stworzonego przez nią chóru Camerata Silesia. Było to zamówienie Grażyny Krzanowskiej na koncert Festiwalu „Alkagran”, zaplanowany na 1 października 1993 (Międzynarodowy Dzień Muzyki). W programie koncertu miała się również znaleźć Henry Purcella Oda do św. Cecylii, patronki muzyki. Zamówiony utwór miał w pewien sposób odnosić się do muzyki autora Ody i wykorzystywać podobną obsadę. Bezpośredni impuls do skomponowania utworu dało mi jednak zetknięcie z zespołem Camerata Silesia i fascynacja wysokiej próby artyzmem i muzykalnością zespołu.
Muzyka The Profane Anthem to Anne tylko miejscami jest stylizacją angielskiego baroku, osadzoną w swoistym cudzysłowie współczesnej techniki kompozytorskiej, dyskretnie zaznaczającej się w utworze. Z pieśni metafizycznego poety angielskiego baroku Johna Donne’a (1572-1631) wykorzystałem trzy strofy w języku oryginału. Tytuł utworu The Profane Anthem to Anne można przełożyć jako Świecki hymn do Anny. Prawykonania utworu 1 października 1993 na Festiwalu „Alkagran” w Czechowicach-Dziedzicach dokonali: Magdalena Szostak - sopran, kwartet solistów: Elżbieta Starczynowska - sopran, Violetta Gawara - alt, Krzysztof Kowalski - tenor, Adam Myrczek - bas, zespół instrumentów barokowych „Il Tempo” pod kierownictwem Agaty Sapiechy, Monika Raczyńska - klawesyn, Krzysztof Baculewski - pozytyw oraz chór Camerata Silesia. Dyrygowała Anna Szostak.
kompozycje
Kubuś Puchatek, suita dziecięca na głos wysoki, narratora, instrumenty perkusyjne, skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1970)
La terra incompareggiabile na organy (1970-73)
Walc na sekstet z towarzyszeniem dyrygenta (1971)
Tryptyk grecki na chór mieszany (1971)
Sonata na perkusję solo dla jednego wykonawcy (1971)
Sonata pian’ e forte na kwartet dęty blaszany i perkusję (1971-72)
Epitafium na orkiestrę (1971-72)
Recytatyw, Aria i Chorał na 2 harfy (1973)
Meander na flet solo * (1973)
Pieśni do słów Salvatore Quasimodo na baryton i orkiestrę kameralną (1973)
Introdukcja i Podwójny Chorał na klarnet, puzon, fortepian i wiolonczelę (1974)
Nowe wyzwolenie, dramat muzyczny według dramatu Stanisława Ignacego Witkiewicza (1974)
Vivace e Cantilena na flet, fortepian i kwintet smyczkowy * (1974)
Noc, kantata kameralna według Michała Anioła na sopran i orkiestrę kameralną * (1975)
Trois Grâces for organ (1975)
Is-Slottet na 12 instrumentów (1975)
Muzyka alabastrowa na flet i harfę (1977)
À la recherche des harmonies perdues na orkiestrę (1977)
Concertino [wersja I] na fortepian i orkiestrę smyczkową (1978)
Concertino [wersja II] na klawesyn i kwintet smyczkowy * (1978)
Passacaglia. Quartetto per batteria (1979)
Partita I na saksofon altowy i klawesyn * (1980)
Ground na orkiestrę (1981)
Berceuse na kwartet smyczkowy (1981)
Quartier Latin, utwór w dawnym stylu na taśmę (1981)
Sonata wiosenna na flet solo * (1982)
Taniec karpia z niedźwiedziem na tubę i kontrabas (1982)
Koncert na orkiestrę (1982-83)
Suite de cheminée for two accordions * (1984)
Kwartet smyczkowy nr 1 * (1984)
Kwartet smyczkowy nr 2 * (1985)
Sierpniowy Relief na sopran i zespół kameralny (1985)
Deszczowy widok z werandy w ciepły wieczór [wersja I] na skrzypce solo * (1986)
Deszczowy widok z werandy w ciepły wieczór [wersja II] na wiolonczelę solo * (1986)
Whole & Broken Consort na zespół instrumentów dawnych (1986)
Kwartet smyczkowy nr 3 (1986)
Quartetto per 12 strumenti * (1987)
Concerto armonico na orkiestrę smyczkową * (1987)
Partita II na skrzypce i fortepian * (1988)
Trzydzieści trzy kolędy na chór mieszany a cappella oraz na solistów, chór i zespół instrumentalny * (1988-94)
Antitheton I na skrzypce, wiolonczelę i fortepian * (1989)
Voyage à travers le paysage métaphysique na taśmę (1992)
Capriccio piccolo in cinque movimenti per flauto solo * (1992)
The Profane Anthem to Anne na głosy solowe, chór mieszany, zespół instrumentów dawnych i continuo * (1993)
Motet na Boże Narodzenie na solistów, chór, barokowy zespół smyczkowy i basso continuo (1993-94)
Nox Ultima, Nox Beata, motet na 6-głosowy chór mieszany * (1995)
Elegiae Latinae. Tu Ne Quaesieris na 6 głosów męskich * (1995)
Antitheton II na zespół instrumentów barokowych * (1996)
Gloria na alt i chór mieszany (1996)
Chansons romanesques et frivoles I na głos i zespół instrumentalny * (1998)
Sonata canonica na 2 skrzypiec * (1998)
Chansons romanesques et frivoles II na sopran, tenor, 2 skrzypiec, flet i continuo (1998-2000)
Miserere na chór mieszany a cappella (1999)
Ozwodne i krzesane na chór mieszany a cappella (2000)
Carmina rei ultimae antiquitatis, kantata na sopran, baryton, chór i zespół instrumentalny (2001)
Les Adieux, kantata na alt solo i orkiestrę smyczkową z harfą (2001, 2008)
Etiudy na fortepian (2006)
literatura wybrana
Lindstedt Iwona Baculewski Krzysztof.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „ab – suplement”, PWM, Kraków 1998
Strzelecki Paweł Baculewski Krzysztof Jan.w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. I, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004
Szczecińska Ewa Od sonoryzmu do... muzyki dawnej (O muzyce Krzysztofa Baculewskiego), „Polish Culture” 1999 nr 1, s. 49
publikacje
książki

Polska twórczość kompozytorska 1945-1984, PWM, Kraków 1987
Współczesność, cz. 1: 1939-1974 w serii: Historia muzyki polskiej, t. VII, Sutkowski Edition, Warszawa 1996
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information