18 sierpnia 2017
English (United Kingdom)Polish (Poland)

LEGENDA

Gwiazdki * przy tytułach kompozycji oznaczają, że partytura utworu (wydana lub kserokopia rękopisu) znajduje się w zbiorach bibliotecznych Polskiego Centrum Informacji Muzycznej.

Jarosław Kordaczuk

postać

dnia

Jarosław

Kordaczuk

NOWA MUZYKA POLSKA

Logowanie



JSTOR online

JSTOR
Chcesz wejść?
Skontaktuj się z nami!

 

kompozytorzy (Z)
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Lidia Zielińska,

kompozytorka; ur. 9 października 1953, Poznań. W 1978 ukończyła studia kompozytorskie w klasie Andrzeja Koszewskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Pracowała jako skrzypaczka w Orkiestrze Filharmonii Poznańskiej i w Orkiestrze Kameralnej Agnieszki Duczmal. Uczestniczyła w warsztatach kompozytorskich i seminariach w Polsce, Holandii, Francji i Szwajcarii, wykładała na kursach kompozytorskich, m.in. w Polsce, Białorusi, Chile, Francji, Holandii, Japonii, Kanadzie, Mołdawii, Niemczech, Szwajcarii i Szwecji. Współpracowała z twórcami plastyki, teatru i filmu eksperymentalnego, m.in. Janem Berdyszakiem, Tedem Brandsenem, Izabellą Gustowską, Aleksandrą Korejwo, Wojciechem Müllerem, Lechem Raczakiem, Rolandem Toporem, Ewą Wycichowską.

Jest laureatką konkursów kompozytorskich w kraju i za granicą, m.in. w 1978 otrzymała II nagrodę na Konkursie im. Artura Malawskiego za Litanię na kwartet smyczkowy (1978), w 1979 – III nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Białymstoku za Stabile, mobile a passacaglia dla 7 wykonawców (1979), wyróżnienie na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Polietylenowy dyptyk na orkiestrę (1979) oraz I nagrodę i nagrodę krytyki na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim „Jeunesses Musicales” w Belgradzie za Koncert skrzypcowy (1979), w 1980 – II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Łańcucie za Sześć utworów na kwartet smyczkowy (1979), w 1981 – I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim dla Kompozytorek w Mannheim za Assacaglię dla 5 instrumentalistów (1980), w 1982 – wyróżnienie na Konkursie im. Karola Szymanowskiego za tragifarsę Pani Koch (1981), a w 1983 – I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Maxa Deutscha w Paryżu za utwór Pożegnanie z Tooropem na orkiestrę (1981). W sezonie 1993/94 uczestniczyła w projekcie EuroMusikTheater zakończonym premierą Zeitschlingen (1994) w Stuttgarcie, a w następnym sezonie – w DonauBallet uwieńczonym premierą Venture Unknown (1995) na Holland Dance Festival. W sezonie 1995/96 gościła jako composer-in-residence w Electronic Music Studio w Sztokholmie, a za zrealizowany tam utwór Jako te białe myszki (1996) została w 1997 laureatem Międzynarodowego Konkursu Muzyki Elektroakustycznej w Bourges. Jest też laureatką emsPrize w Sztokholmie (2001) za Just too many words na taśmę (2001). W 2008 jej kompozycja Siedem wysp Conrada na brzmienia elektroniczne i 10 instrumentów amplifikowanych (2007) została nominowana do Nagrody Mediów Publicznych OPUS.
Utwory Lidii Zielińskiej wykonywane były na festiwalach w kilkudziesięciu krajach Europy, Azji i obu Ameryk, przez takich wykonawców i zespoły, jak m.in. Krzysztof Bąkowski, Daniel Gazon, Marta Klimasara, Jan Krenz, Claire Larcher, Jerzy Maksymiuk, Alexandre Myrat, Jan Pilch, Daniel Stabrawa, Terje Thiwang, Pomone Tortelier, Francoise Vanhecke, Antoni Wit, Anna Zielińska, Joos Zwaanenburg, Ensemble InterContemporain, De Ereprijs, Notabu ensemble neue musik, Ensemble Ars Nova, Muzyka Centrum, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus, Orkiestra Muzyki Nowej, chór Schola Cantorum Gedanensis, Polski Teatr Tańca.
Komponowała m.in. na zamówienie Polskiego Radia, „Solidarności”, Teatru Ósmego Dnia, Holland Dance Festival, Euro-Musik-Theater w Stuttgarcie, holenderskiego zespołu De Ereprijs, Radia Szwedzkiego, Ministerstwa Kultury Badenii-Wirtembergii, „Warszawskiej Jesieni”.
Pracowała w studiach muzyki elektronicznej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia w Warszawie, IPEM/BRT w Gandawie, EMS w Sztokholmie, ZKM w Karlsruhe i innych.
Jest autorką wielu publikacji i wykładów (dotyczących polskiej muzyki współczesnej, muzyki elektroakustycznej, historii muzyki eksperymentalnej, ekologii dźwiękowej oraz tradycyjnej muzyki japońskiej), z którymi występowała wielokrotnie na zaproszenie uniwersytetów w Europie, Azji, Australii i Nowej Zelandii, w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, a także podczas dorocznych konferencji ISEA i WFAE oraz sesji naukowych w kraju i za granicą. Prowadziła kursy letnie, warsztaty i seminaria w Polsce, Białorusi, Chile, Francji, Holandii, Japonii, Kanadzie, Mołdawii, Niemczech, Szwajcarii i Szwecji. Jest jurorem, kuratorem, ekspertem i konsultantem różnych przedsięwzięć muzycznych, intermedialnych i edukacyjnych w wielu krajach Europy oraz w organach Unii Europejskiej.
Lidia Zielińska jest profesorem Akademii Muzycznej im. I.J.Paderewskiego w Poznaniu, gdzie prowadzi klasę kompozycji i kieruje Studiem Muzyki Elektroakustycznej. W latach 1992-93 wykładała także w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W latach 1989 – 2010 prowadziła zajęcia z sonologii w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.
Była przez wiele lat członkiem Komisji Programowej Festiwalu „Warszawska Jesień” (1989-92 oraz 1996-2005), była też dyrektorem artystycznym „Poznańskiej Wiosny Muzycznej” (1989-92), Międzynarodowego Festiwalu „Dziecko i dźwięk” w Poznaniu (1993-95). Była członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (1981-92), Zarządu Poznańskiego Oddziału Związku Kompozytorów Polskich (1983-93, 1999-2001), Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich (1989-91 oraz od 2001), członkiem komitetu programowego Światowych Dni Muzyki ISCM w Warszawie, polsko-niemieckiego “Radio_Copernicus” i in.
Jest współzałożycielem kwartalnika muzycznego „Monochord, de musica acta, studia et commentarii”(1993), Wydawnictwa Muzycznego „Brevis”  (1990), Fundacji „Dziecko i dźwięk” (1991), Fundacji Przyjaciół Warszawskiej Jesieni (1998), Wielkopolskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych „Zachęta” (2004), PSeME – Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej (2005) i in.
Lidia Zielińska w 2007 otrzymała Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za „wybitne i wszechstronne osiągnięcia kompozytorskie”.
 

aktualizacja: luty 2016 (wa)


strona internetowa kompozytorki: lidiazielinska.wordpress.com

Kontakt
e-mail: 
lidia.zielinska@xl.wp.pl

twórczość
Lidia Zielińska jest jedną z najciekawszych postaci polskiego świata kompozytorskiego. Jej drogę twórczą znaczą nieustanne poszukiwania w najróżniejszych obszarach artystycznego działania. W samej pracy kompozytorskiej zajmuje się w sposób szczególny muzyką elektroakustyczną i sztuką multimedialną. Po ukończeniu klasycznych studiów kompozytorskich rzuciła się w wir kursów, na których rozpoznawała nowe tereny kompozytorskiego warsztatu. Była na kursach w Breukelen („Musicultura”) i w Amsterdamie (Fundacja „Gaudeamus”), Rydzynie i Wzdowie (Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej). Współpracowała z ludźmi teatru, filmu eksperymentalnego i sztuk plastycznych. Uczestniczyła w multimedialnym projekcie „EuroMusikTheater” w Stuttgarcie. Jako kompozytor-gość pracowała w Electronic Music Studio w Sztokholmie, w studiu muzyki elektronicznej IPEM/BRT w Gandawie oraz w Institute de la Musique Electroacoustique w Bourges. Sama prowadziła wiele kursów poświęconych muzyce elektroakustycznej i działaniom multimedialnym, a na zaproszenie różnych uniwersytetów w Europie, Kanadzie, Japonii, Chile i Korei występowała z wykładami o podobnej tematyce. Szczególną dziedziną jej muzycznych zainteresowań jest „ekologia dźwiękowa”.
Efektem działań Lidii Zielińskiej w sferze sztuki elektroakustycznej i multimedialnej są liczne kompozycje wykorzystujące elektronikę, komputery i elementy wizualne. Spośród „klasycznych” utworów z taśmą lub z komputerem można wymienić: Tańce polskie na taśmę według księdza Baki (1986), Short piece na flet i komputer lub taśmę (1992), Jako te białe myszki na taśmę (1996), Expandata na werbel i taśmę (1997), Ballada o Ballacie na taśmę (1997) i Just too many words na taśmę (2001). Kompozycje audiowizualne to między innymi: Sztuczny kult na taśmę magnetofonową, taśmę wideo, neony i obiekty plastyczne (wspólnie z Wojciechem Oleksiakiem - 1985), Heldenleben. Podsłuchane, podpatrzone na taśmę audio, taśmę wideo i teatr cieni (1986), Kalejdoskop-Passacaglia na perkusję, przeźrocza i klaszczące dłonie dla dzieci (1987), Motetus universalis – instalacja (1997), Szkic z natury – spektakl multimedialny (2002), Ze szkicownika 2 – spektakl multimedialny (2003).
Utwór Kalejdoskop-Passacaglia przypomina, że ważnym obszarem zainteresowań Lidii Zielińskiej jest twórczość dla dzieci. W jej dorobku w tym zakresie są tak ambitne pozycje, jak wspomniana już Kalejdoskop-Passacaglia na perkusję, przeźrocza i klaszczące dłonie (1987), a także Muzeum dźwięku, „żywa” instalacja dla dzieci (1988) czy Muzyka terenów podmokłych z udziałem publiczności dziecięcej, narratora, dyrygenta i taśmy (1993). Dodajmy do tego performanse: To samo (1988), Głosy (wspólnie z Izabellą Gustowską - 1992) czy performans zrealizowany w Zamku Ujazdowskim w Warszawie w 2002 roku podczas festiwalu „Audio Art”, a obraz niezwykłej, „poszukującej” twórczości Lidii Zielińskiej będzie wymowny, aczkolwiek daleko nie pełny. Da jednak wyraźną orientację odnośnie do usytuowania kompozytorki w pejzażu polskiej nowej muzyki, choć nie można zapominać o jej tradycyjnych utworach przeznaczonych na standardowe instrumenty, jak Koncert skrzypcowy (1979 - I nagroda i nagroda krytyki na międzynarodowym konkursie „Jeunesses Musicales” w Belgradzie), Kwartet smyczkowy (1988) czy Zoom na skrzypce i orkiestrę (2000).
kompozycje
Słuchaj, Joe monodram na mima, taśmę i orkiestrę (1978)
Litania na kwartet smyczkowy (1979)
Koncert skrzypcowy (1979)
Dwa tańce na smyczki * (1981)
Epitafium pamięci Poznańskiego Czerwca 1956 na orkiestrę (1981)
Pani Koch, tragifarsa w jednym akcie na głosy solowe, magnetofony kasetowe, zespoły wokalne i instrumentalne * (1981)
Pożegnanie z Tooropem na orkiestrę (1981)
Traktat na kwartet obojowy (1982)
Cascando na aktora i podwójny chór mieszany * (1983-91)
Kołysanka-Gagaku na kontrabas (1984)
Sonet o Tatrach dla 4 muzyków * (1985)
Sztuczny kult na taśmę magnetofonową, taśmę wideo, neony i obiekty plastyczne [wspólnie z Wojciechem Olesiakiem] (1985)
Glossa na altówkę lub skrzypce * (1986)
Heldenleben. Podsłuchane, podpatrzone na taśmę audio, taśmę wideo i teatr cieni (1986)
Tańce polskie na taśmę według księdza Baki (1986)
Pierwsza podróż AKO, film animowany [wspólnie z Aleksandrą Korejwo] (1986)
Muzyka konkretna na chór i orkiestrę * (1987)
Utwór fabularny na saksofon i taśmę (1987)
Kalejdoskop-Passacaglia dla dzieci na perkusję, przeźrocza i klaszczące dłonie * (1987)
Kwartet smyczkowy (1988)
Utwór o wszystkim na perkusję i publiczność dziecięcą (1988)
Descendent na klawesyn lub fortepian * (1988)
Huit heures de la vie des femmes, teatr muzyczny na 9 wykonawców (1988)
Muzyka na Wielki Tydzień na chór mieszany i perkusję * (1988)
To samo, performance (1988)
Muzeum dźwięku, „żywa” instalacja dla dzieci (1988)
Musica humana albo Skąd się biorą symfonie [wersja I], utwór radiowy (1989)
Toccata na orkiestrę perkusyjną (1989)
Dwa pudy, utwór przestrzenny dla 5 wykonawców (1989)
Na polu, minispektakl (1990)
Cascando [wersja kameralna] na aktora i podwójny chór mieszany (1991)
Żakard dla 14 muzyków * (1991)
Grafika II na 10 instrumentów i live electronics (1991)
Głosy, performance [wspólnie z Izabellą Gustowską] (1992)
Fago na fagot, kontrabas i akordeon lub klawiaturę elektroniczną (1992)
Short piece na flet i komputer lub taśmę (1992)
Dźwiękowisko, teatr muzyczny dla dzieci (1993)
Muzyka terenów podmokłych z udziałem publiczności dziecięcej, narratora, dyrygenta i taśmy * (1993)
Zeitschlingen, spektakl dźwiękowy (1994)
Jednostka TOGO na chór męski i fortepian (1995)
Venture Unknown, balet (1995)
Jako te białe myszki, utwór radiowy (1996)
La Vetrata dla młodej orkiestry smyczkowej * (1996)
Ballada sopra Ballata na taśmę (1997)
Motetus universalis, instalacja (1997)
Percussionata na 40-60 perkusistów (1998)
Znacie, to posłuchajcie..., hörspiel według „Lokomotywy” Juliana Tuwima (1998)
Atlas polskich symboli dźwiękowych, utwór radiowy (2000)
Zoom na skrzypce i orkiestrę (2000)
Just too many words na taśmę (2001)
Grain to Grain na 13 instrumentów (2002)
Szkic z natury, spektakl multimedialny (2002)
Ze szkicownika 2, spektakl multimedialny (2003)
dumchrzquii na taśmę (2004)
Przypadki pana von K. (Die Fälle des Herrn von K.), balet pełnospektaklowy (2005)
Obiadki w Rejowcu 1965-1565 na taśmę (2006)
Wszystko już było, instalacja audiowizualna (2006)
Z ogrodu nauk na chór i brzmienia elektroniczne do tekstu z księgi Koheleta (2006)
Otwórz uszy! Otwórz oczy!, miniatura audiowizualna dla dzieci (2006)
Ósma wyspa na taśmę (2008)
Kucharka Beethovena na CD (2009)
Aby tytuł utworu... na klarnet, gitarę elektryczną i fortepian (2009)
Rdza na 5 lub 6 instrumentów i CD (2010)
Canción triste na skrzypce i CD (2010)
In the Rear na komputer (2010)
Backstage Pass na komputer (ambisonics) lub projekcję wielokanałową (2010)
Melodramat na orkiestrę (2011)
X3 na 14 instrumentów (2011)
Lata na orkiestrę (2011)
Muzyczne Pejzaże – wczoraj, dziś, jutro, koncert multimedialny dla dzieci (2011)
Aphasia na saksofon tenorowy i CD (2012)
Ukiyo na 19 instrumentów (2012)
Insectarium na CD, muzyka do wystawy plastycznej (2012)

53 Oddechy na flet glissandowy, taśmę 8-kanałową i live electronics *

(2013)
X-3m na zespół (2013)
Plasterki muzyki, instalacja (2013)
Lutosławski DIY, instalacja (2013)
Looks Chinese, sound Polish, instalacja oktofoniczna (2013)
Polish sonorities, instalacja oktofoniczna (2013)
Zagubione ogniwo, spektakl dźwiękowy na taśmę 8-kanałową, śpiew tradycyjny, altówkę, lirę korbową, perkusję i live electronics (2014)
Threesome na 4-12 instrumentów, live electronics i optional video (2015)
Do cna na 10 instrumentów chińskich (2015)
Sinfonia concertante na małe przyrządy dźwiękowe, małą perkusję i wielką orkiestrę (2015)
Radomskie Pory Roku na 40 gimnazjalistów, 2 flety, orkiestrę smyczkową i elektronikę (2015)
Palindrom na 2 instrumenty melodyczne i CD (2015)
publikacje
Zielińska Lidia Przewodnik po twórczości Andrzeja Koszewskiego, Brevis, Poznań 1993
o naskontaktnasi mecenasi

Copyright © 2002-2011 Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.

Informujemy, że strona polmic.pl korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z polityką prywatności. Użytkownicy naszego serwisu mogą określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w swojej przeglądarce. Korzystając z naszej strony, wyrażają oni zgodę na używanie cookie.

Akceptuję pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information