Polmic - FB

kompozytorzy (C)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Y Z

Roman Czura,

kompozytor; ur. 20 stycznia 1989, Darmstadt (Niemcy). Syn Mariana Czury – polskiego reżysera i malarza. Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 6 lat od nauki gry na fortepianie (Daniela Dominik, Klára Mórocz, Prof. Lidia Grychtołówna, Prof. Mariusz Sielski) i skrzypcach (Christine Ott, Gabriele Wegner). W 2005 roku wstąpił do młodzieżowej klasy kompozycji, prowadzonej przez niderlandzkiego kompozytora Corda Meijeringa w Akademie für Tonkunst w Darmstadt. W tym czasie wziął też udział w filmie dokumentalnym (Klang der Seele) o młodych kompozytorach, wyreżyserowanym przez swojego ojca, Mariana Czurę. Po zdaniu matury przeniósł się do Krakowa, gdzie rozpoczął studia kompozytorskie w tamtejszej Akademii Muzycznej u prof. Anny Zawadzkiej-Gołosz (instrumentacja z prof. Zbigniewem Bujarskim). Uzyskawszy tytuł licencjata, kontynuował naukę kompozycji u prof. Eugeniusza Knapika na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach i ukończył ją z wyróżnieniem w roku 2013. Jako stypendysta programu Erasmus w 2012 studiował także u prof. Jurisa Karlsonsa na Łotewskiej Akademii Muzycznej w Rydze. Konsultował też swoje kompozycje z niemieckim kompozytorem Volkerem Davidem Kirchnerem (od 2006 roku). Po ukończeniu studiów magisterskich z najwyższą oceną uzyskał w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach stopień doktora.

Jego utwory były nagradzane na konkursach kompozytorskich w kraju i zagranicą. Zdobył m. in. I nagrodę na XXI Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Siegburgu (I Trio fortepianowe), I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Boston GuitarFest 2018 (Capriccio e Aria), II nagrodę (I nie przyznano) na XV Konkursie Kompozytorskim im. Tadeusza Ochlewskiego, organizowanym z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości (Do prostego człowieka), II nagrodę na X Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Antoníniego Dvořáka w Pradze, III nagrodę na IV Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Busan Choral, Korea Płd. (Ptasie Radio).

Specjalizuje się w muzyce orkiestrowej. Jego utwory wykonywane były w Polsce, Niemczech, Łotwie i USA. Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia pod batutą José Maria Florêncio prawykonała II Symfonię „Wie ein Naturlaut”. W ramach długoletniej współpracy z gitarzystą Marcinem Maślakiem powstał m. in. Concierto ardiente na gitarę i orkiestrę. W 2013 roku na koncercie inauguracyjnym VI Festiwalu „Wawel o Zmierzchu” w Krakowie odbyło się prawykonanie dzieła orkiestrowego ... on the riverside, ner neshama (przez Orkiestrę CORDa Cravovia pod batutą maestro Jerzego Maksymiuka). Kompozycja została specjalnie zamówiona na tę okazję przez dyrekcję festiwalu.

Od 2014 r. na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego uczy czytania partytur i instrumentacji.

aktualizacja: 2013 (ai), 2019 (wa)

Strona internetowa kompozytora: www.romanczura.eu 

kompozycje

Klagegesang op. 1, kwartet na 2 skrzypce, wiolonczelę i fortepian  (2006)
Sonata na wiolonczelę i fortepian nr 1 op. 2 (2006)
Trzy małe utwory fortepianowe (Preludium, Scherzino i Toccata) op. 3 (2006, 2008)
In Memoriam op. 4, koncert na waltornię, fortepian, perkusję i smyczki  (2007-2008)
Sonata na wiolonczelę i fortepian nr 1 op. 2a, wersja na altówkę i fortepian (2008)
Dix Variations sur un thème de mon père pour ma mère op. 5, trio fortepianowe nr 1  (2008)
Cum mortuis in lingua mortua op. 7, preludium na fortepian  (2008-2010)
Symfonia nr 1 "Aynadamar" op. 10 na solistów wokalnych, chór i orkiestrę (2008-2011)
Klagegesang op. 1a, wersja na małą orkiestrę (2009)
Klagegesang op. 1b, wersja na kwintet dęty blaszany  (2009)
Trio op. 6 na skrzypce, tubę i klawesyn (lub fortepian) (2009)
Variaciones sobre 'El pueblo unido jamás será vencido' op. 8 na skrzypce, klarnet, fagot, tubę i fortepian  (2009)
Salve Regina op. 9 na chór chłopięcy i organy  (2009)
Salve Regina op. 9a, wersja na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (2009-2010)
Introducción al Romance de la Guardia Civil Española op. 10a na orkiestrę symfoniczną (2009-2010)
Salve Regina op. 9b, wersja na chór mieszany i organy  (2010)
In tempus evanescendo op. 12, trio fortepianowe nr 2 z live electronics  (2010)
Fragment symphonique op. 14 na orkiestrę  (2010)
Sueños en los jardines de la noche, Étude-tableaux op. 15 nr 1 na fortepian solo  (2010)
Sueños en los jardines de la noche op. 15 nr 2, muzyka kameralna na klarnet, fagot, tubę, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i fortepian  (2010)
Cre(d)o op. 17 na 10 werbli, 3 wielkie bębny i 3 tuby  (2011)
The Green Door op. 18 na orkiestrę kameralną  (2011)
Sonata na wiolonczelę i fortepian nr 2 op. 19 (2012)
Into this wild abyss op. 20a na chór mieszany  (2012)
Dark Night or the Kingdom of Heaven op. 21, poemat symfoniczny na orkiestrę  (2012)
Dark Night or the Kingdom of Heaven op. 21a, fantazja na fortepian  (2012)
Preludia op. 22 na fortepian  (2012)
Pięć utworów na fortepian (2012)
Koncert fortepianowy "Kraftfelder"  op. 11 (2012-2013)
...on the riverside, ner neshama op. 23 na orkiestrę  (2012-2013)
Ptasie Radio na chór i bloki chińskie (2013-2014)
Àngeles y segadores (Anioły i żniwiarze) na dwa fortepiany (2014)
Symfonia nr 2 "Wie ein Naturlaut" na orkiestrę  (2014-2017)
Adagio na gitarę i kwartet smyczkowy (2015)
Wie liegt die Stadt so wüst na chór a cappella  (2015)
Król Cieni na chór a cappella  (2015)
Concierto ardiente na gitarę i orkiestrę (2015-2016)
Divertimento na kwartet smyczkowy (2016)
Divertimento, wersja na orkiestrę smyczkową (2016)
Aladaghlar – The Colourful Mountains na 8 fletów (2016)
Capriccio e aria na gitarę  (2016)
Capriccio e aria, wersja na fortepian solo  (2016)
Do prostego człowieka na sopran i orkiestrę  (2017-2018)
Dasht-e târiki – The Desert of Darkness na 8 fletów (2017-2019)
Dasht-e târiki – The Desert of Darkness, wersja na 9 instrumentów smyczkowych/orkiestrę smyczkową (2017-2019)
Concierto ardiente, wersja na fortepian i orkiestrę (2018)
Do prostego człowieka, wersja na trąbkę i orkiestrę (2018)
The Polonaise Reloaded & Grande Polonaise à la joie na orkiestrę (2018)
Aladaghlar – The Colourful Mountains, wersja na 9 instrumentów smyczkowych/orkiestrę smyczkową (2018)
Kátokosmos – Podświat na fortepian  (2018)
Lilia liliae na fortepian  (2018)
Król Cieni, wersja na chór i orkiestrę barokową  (2018)
Cançons del mar i del vent (Pieśni o morzu i wietrze) na alt (lub bas-baryton) i gitarę (2018)
Daryā-ye nūr – The Sea of Light na 9 instrumentów smyczkowych/orkiestrę smyczkową (2019)
Daryā-ye nūr – The Sea of Light, wersja na orkiestrę fletową  (2019)