polmic logo 2009 250

newsletter
FB 50
XI Międzynarodowy Konkurs Wiolonczelowy im. Witolda Lutosławskiego
29 stycznia - 10 lutego 2018 , Warszawa
XV Konkurs Kompozytorski im. Tadeusza Ochlewskiego
31 stycznia 2018 roku
„Byłem tu, Fryderyk”
24 stycznia 1018, Warszawa
Henryk Mikołaj Górecki III Symfonia „Symfonia Pieśni Żałosnych”
Premiera płyty
Ogólnopolski Konkurs Orkiestr Smyczkowych
27-28 marca 2018, Bydgoszcz
„Sinfonia Varsovia Kameralnie” – nowy cykl koncertów w siedzibie Orkiestry
3 stycznia - 5 grudnia 2018, Warszawa
Arte dei Suonatori Masterclasses
12–18 lutego 2018, Radziejowice

kompozytorzy (S)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Y Z Ł

Bettina Skrzypczak, kompozytorka i muzykolog; ur. 25 stycznia 1963, Poznań. Studiowała kompozycję u Andrzeja Koszewskiego oraz teorię muzyki w Akademii Muzycznej w Poznaniu. W 1988 wyjechała do Szwajcarii, aby kontynuować swoją edukację muzyczną w Akademii Muzycznej w Bazylei (studiowała tam muzykę elektroniczną u Thomasa Kesslera i kompozycję u Rudolfa Kelterborna) oraz muzykologię na Uniwersytecie we Fryburgu. W Polsce kilkakrotnie brała udział w Międzynarodowych Letnich Kursach dla Młodych Kompozytorów w Kazimierzu Dolnym, organizowanych przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej – uczyła się pod kierunkiem takich kompozytorów, jak Henri Pousseur, Luigi Nono, Witold Lutosławski, Iannis Xenakis, czy Hans-Peter Haller. Obecnie wchodzi w skład Zarządu Fundacji Boswil; swą działalnością dziennikarską pośredniczy w polsko-szwajcarskiej wymianie kulturalnej. Od 1995 wykłada w Konserwatorium w Lucernie. W 1999 uzyskała kwalifikacje I stopnia w Akademii Muzycznej w Krakowie, w 2002 – nominację na profesora w Wyższej Szkole Muzycznej w Lucernie. Ponadto prowadziła wykłady i warsztaty kompozytorskie m.in. w Boswil (1999), Warszawie (2003) i Darmstadt (2004).
Bettina Skrzypczak otrzymuje zamówienia twórcze m.in. od Biennale w Wenecji, Festiwalu „Warszawska Jesień”, Radia DRS, Fundacji „Pro Helvetia”, Gesellschaft für Kammermusik w Bazylei, Basler Sinfonietta, Basler Madrigalisten, Tage für neue Musik, francuskiego Ministerstwa Kultury, Opery Bawarskiej oraz Migros-Genossenschaftsbund w Zurychu.
Za swoją twórczość kompozytorską otrzymała wiele nagród, m.in. w 1988 – nagrodę na Konkursie w Zagrzebiu za utwór Verba na orkiestrę (1987), w 1990 – nagrodę na Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda za Trio na perkusję (1990), w 1992 – wyróżnienie na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu za Kwartet smyczkowy nr 2 (1991), a w 1994 – wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim w Mannheim za Variabile na orkiestrę (1991). W 1996 została uhonorowana Nagrodą Kulturalną Miasta Bazylea, w 2001 – Nagrodą Kantonu i Miasta Lucerna, a w 2004 – Nagrodą Wydziału Kultury miasta Riehen za osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki.
Bettina Skrzypczak mieszka w Szwajcarii – w Riehen niedaleko Bazylei.


Strona internetowa kompozytorki: www.bettina-skrzypczak.com

kompozycje

Kwartet smyczkowy nr 1 (1986)
What Is Black, What Is White? na duo perkusyjne (1987)
Verba na orkiestrę * (1987)
ABC na taśmę (1987)
Trio na perkusję * (1990)
Variabile na orkiestrę (1991)
Landschaft des Augenblicks, pięć pieśni na mezzosopran, altówkę i fortepian (1991-92)
Notturno na flet (1992)
Caleidoscopio na orkiestrę smyczkową * (1992)
Kwartet smyczkowy nr 3 * (1993)
Nonet na instrumenty dęte blaszane (1994)
Acaso na chór, klarnet, wiolonczelę i perkusję (1994)
Decision na oktet dęty i kontrabas (1994)
SN 1993 J na orkiestrę * (1994-95)
Koncert na obój i orkiestrę * (1995-96)
Fantazja na temat krajobrazów polskich na obój solo * (1997)
Koncert na fortepian i orkiestrę * (1998)
Toccatta sospesa na flet i dwie perkusje * (1999)
Miroirs na mezzosopran i zespół kameralny * (2000)
Arcato na altówkę solo (2000)
Mouvement für Flöte solo * (2000)
Mazurek na akordeon solo (2000)
Scena na skrzypce i wiolonczelę (2001)
Cercar na gitarę preparowaną solo (2001)
Vier Figuren na zespół (18 muzyków) w trzech grupach (2001)
Pieśni Dafne na fortepian (2002)
Amoureske na violę d’amore (2003)
Phototaxis na orkiestrę smyczkową (2003)
Weissagung – eine komponierte Improvisation für das „quartet noir” na fortepian, kontrabas, saksofon i perkusję (2003)
In un soffio na kwintet dęty (2003)
Kwartet smyczkowy nr 4 (2003)
Lettres na sopran, klarnet i wiolonczelę (2004)
Aria na 2 saksofony basowe (2004)
Initial na małą orkiestrę (2005)
Flash na perkusję solo (2007)
anomalia Lunae media na sopran, baryton i 15 instrumentów (2007)
Illuminationen na klarnet, wiolonczelę i fortepian (2008)
Aus der Ferne na wiolonczelę i fortepian (2011)
…e subito parlando na fortepian i kwintet dęty (2012)
As to Feeling na zespół smyczkowy (2013)
Oracula Sibyllina na mezzosopran i orkiestrę kameralną (w 3 grupach) (2014-15)
Szene 2 na skrzypce i wiolonczelę (2015)