Polmic - FB

wykonawcy (S)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z

Zbigniew Szymonowicz, pianista, kompozytor i pedagog; ur. 3 lutego 1922, Lwów; zm. 10 września 1999, Łódź. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku pięciu lat. Po raz pierwszy publicznie wystąpił mając 8 lat, z orkiestrą zadebiutował w wieku 14 lat. Od początku edukacji pianistycznej – od 1927 – do wybuchu II wojny światowej jego prywatną nauczycielką była Jadwiga Loria-Dwernicka. Teorii i początków kompozycji w latach 1932-39 uczył się u Jerzego Freiheitera. W latach 1940-41 był studentem Konserwatorium Lwowskiego: w klasie fortepianu Jakuba Marmora oraz kompozycji pod kierunkiem Józefa Kofflera.
Lata okupacji spędził we Lwowie. W 1945 przyjechał do Łodzi, gdzie wznowił studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w klasie fortepianu Stanisława Szpinalskiego. Dyplom otrzymał w 1946. W następnych latach kontunuował studia kompozytorskie pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego, ale po trzech latach nauki zarzucił je z powodu szybko rozwijającej się kariery pianistycznej.
W 1947 zadebiutował na estradzie Filharmonii Łódzkiej, wykonując z orkiestrą Koncert fortepianowy b-moll Piotra Czajkowskiego. W 1949 zajął VIII miejsce na IV Konkursie Chopinowskim w Warszawie. Koncertował we wszystkich ośrodkach artystycznych w kraju, a także odbył tournées koncertowe po Austrii, Bułgarii, Czechosłowacji, Finlandii, Francji, Holandii, Norwegii, Niemczech, Rumunii i Rosji. W 1952 dał kilkadziesiąt koncertów w Chinach, osiągając wielki sukces. Występował często w Filharmonii Łódzkiej w koncertach symfonicznych i solowych recitalach, prezentując wielokrotnie własne kompozycje. Wysoko ceniono go za wybitne interpretacje utworów Fryderyka Chopina, którego dzieła posiadał w stałym repertuarze, jak również Johanna Sebastiana Bacha, Ludwiga van Beethovena, Johannesa Brahmsa, Maurice’a Ravela, Karola Szymanowskiego, Sergiusza Prokofiewa, Dmitrija Szostakowicza i Arama Chaczaturiana.
W 1956 podjął pracę pedagogiczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, w której prowadził klasę fortepianu. W latach 1958-66 był jednocześnie prodziekanem Wydziału Instrumentalnego, a w latach 1964-81 kierownikiem Katedry Fortepianu. Od 1963 do 1971 uczył także w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Łodzi.
Był jurorem Konkursów Chopinowskich w Warszawie (1970 i 1975), konkursów ogólnokrajowych i międzynarodowych. Dokonał nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej oraz firmy płytowej Polskie Nagrania (m.in. utwory Fryderyka Chopina, Koncert fortepianowy Arama Chaczaturiana). Społecznie udzielał się w Związku Kompozytorów Polskich, Stowarzyszeniu Polskich Artystów Muzyków, Towarzystwie im. Fryderyka Chopina.
Zbigniew Szymonowicz został uhonorowany następującymi odznaczeniami: Brązowym Krzyżem Zasługi (1945), Złotym Krzyżem Zasługi (1959), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1984).

aktualizacja: sierpień 2005

kompozycje

Mazurek nr 1 cis-moll na fortepian solo (1938)
Mazurek nr 2 fis-moll na fortepian solo (1938)
Preludium gis-moll na fortepian solo (1938)
Preludium b-moll na fortepian solo (1938)
Wariacje na skrzypce i fortepian (1940)
Mazurek nr 3 es-moll na fortepian solo (1940)
Nokturn na skrzypce i fortepian (1940)
Mazurek nr 4 D-Dur na fortepian solo (1941)
Mazurek nr 5 na fortepian solo (1941)
Preludium i toccata na fortepian solo (1941)
Pieśni do słów Marii Konopnickiej i Leopolda Staffa na głos z fortepianem (1941-43)
Mazurek nr 6 na fortepian solo (1943)
Koncert fortepianowy (1956)
Wariacje i Fuga na temat B-A-C-H na dwa fortepiany (1957)
Szkice programowe, suita na orkiestrę symfoniczną (1961)
Concertino na fortepian i małą orkiestrę symfoniczną (1966)
Tryptyk na fortepian solo (1968)
Dialogi na fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję (1971)
Per aspera na orkiestrę symfoniczną (1973)
Miniatury na fortepian i orkiestrę (1973)

literatura wybrana

Bęben Aleksandra Szymonowicz Zbigniew w: Łódzkie środowisko kompozytorskie 1945-2000, Akademia Muzyczna w Łodzi, Łódź 2001