Polmic - FB

indeks osób (W)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U V W Y Z

Joanna Wnuk-Nazarowa,

kompozytor, dyrygent i pedagog; ur. 28 maja 1949, Gdynia. Studiowała dyrygenturę i kompozycję w Akademii Muzycznej w Krakowie, którą ukończyła w 1974 pod kierunkiem Krzysztofa Pendereckiego. Studia uzupełniała w latach 1971-72 na mistrzowskich kursach dyrygentury u Hansa Swarowsky’ego w Austrii. Praktykę operową odbyła w Operze Śląskiej w Bytomiu w 1973. W latach 1973-74 była zatrudniona na stanowisku kierownika muzycznego w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, a w latach 1977-78 w Teatrze Starym w Krakowie. Od 1991 do 1997 sprawowała funkcję dyrektora naczelnego Państwowej Filharmonii w Krakowie. Była również konsultantem Rady Programowej Festiwalu Kraków 2000 oraz członkiem stowarzyszenia Villa Decius. Z rekomendacji Unii Wolności w latach 1997-99 zajmowała stanowisko Ministra Kultury i Sztuki. W czasie pełnienia swojego urzędu brała czynny udział w niezwykle ważnych forach międzynarodowych: światowym posiedzeniu UNESCO dotyczącym spraw kultury („Wielokulturowość społeczeństw”, Sztokholm 1998), światowym zjeździe ministrów kultury w Kanadzie („Nasza twórcza różnorodność”, Ottawa 1998) oraz spotkaniu ministrów kultury państw Unii Europejskiej (Linz 1998). W grudniu 1998 przewodniczyła polskiej delegacji na międzynarodowej konferencji w Waszyngtonie poświęconej zwrotowi majątku ofiarom holocaustu.

W twórczości kompozytorskiej Joanny Wnuk-Nazarowej ważne miejsce zajmuje muzyka teatralna (m.in. muzyka do dzieł Król umiera Eugène Ionesco, Mizantrop Moliera w Teatrze Starym, Ryszard III Wiliama Szekspira w Teatrze Wybrzeże), w tym oprawa muzyczna do spektakli teatru telewizji (m.in. Sen srebrny Salomei Juliusza Słowackiego). Dokonała również szeregu opracowań muzycznych spektakli telewizyjnych (m.in. w reż. Kazimierza Kutza: Kolacja na cztery ręce, Antygona w Nowym Jorku, Emigranci, Wujaszek Wania, Ziarno zroszone krwią).

Od 1974 jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Krakowie i członkiem Zakładu Analizy i Interpretacji Muzyki. Brała udział w wielu seminariach i sesjach naukowych. Zajmowała się publicystyką, pisała prace naukowe (m.in. kilka publikacji o twórczości teatralnej Zygmunta Koniecznego). Jako dyrygent brała udział w ważnych międzynarodowych festiwalach (m.in. Warszawska Jesień, Oregon Bach Festival). Wielokrotnie wchodziła w skład jury Festiwalu Piosenki Religijnej „Cantate Deo” w Gliwicach.

Od 2000 jest dyrektorem naczelnym i programowym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Była pomysłodawczynią wszystkich projektów Orkiestry Maratonu twórczości Góreckiego, Pociągu do muzyki Kilara, Muzycznych Podróży Morskich, Dnia Kilara, Nocy Kilara, Festiwalu "Górecki-Penderecki w 75. rocznicę urodzin", jak również biennale Festiwal Prawykonań-Polska Muzyka Najnowsza.

Joanna Wnuk-Nazarowa została uhonorowana wieloma odznaczeniami i nagrodami, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym i Złotym Medalami „Gloria Artis”, Złotym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki III stopnia za działalność pedagogiczną, Nagrodą Honorową Związku Kompozytorów Polskich.

aktualizacja: maj 2016 (wa)

kompozycje

Głos miłego mego, pieśń na 3-głosowy chór żeński (1968)
Wszech-kanon non-stop na dowolną ilość instrumentów dętych (od 3 wzwyż) (1970)
D.Z.W.M. na 13 wykonawców (1973)
Oh, dr Jekyll, oh, Mr Hyde na obój, organy i organy elektryczne (1973)
Lady Macbeth, pieśń na głos kobiecy oraz flet, klarnet, obój, fagot i perkusję (1974)
Solution na czterech aktorów i perkusję (1974)
Requiem II na sopran lub mezzosopran i wielką orkiestrę symfoniczną (1974)
Kwadryptyk podwójnostroikowy na obój, rożek angielski, fagot i kontrafagot (1975)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Grzech w reż. Ireny Babel (1975)
Muzyka do słuchowiska Półbaśnie w reż. Romany Bobrowskiej na zespół kameralny (1977)
Precz?, utwór kwadrofoniczny (1980)
Życie i miłość poety, 10 pieśni romantycznych na alt, baryton i fortepian (1981-82)
Lamento per oboe e archi (1983-84)
Morze Śródziemne, żegnaj. Próba rekonstrukcji na dwie gitary i orkiestrę (1986)
Muzyka do spektaklu Operetka w reż. Krystyny Meissner na śpiewających aktorów i małą orkiestrę symfoniczną  (1988)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Kolacja na 4 ręce w reż. Kazimierza Kutza  (1990)
Muzyka do spektaklu Król umiera czyli ceremonie w reż. Krzysztofa Nazara (1991)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Mizantrop w reż. Krzysztofa Nazara (1993)
Liedchen ohne Worte na harfę, klawesyn i fortepian (1994)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Sen srebrny Salomei w reż. Krzysztofa Nazara (1994)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Wujaszek Wania w reż. Kazimierza Kutza (1994)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Ziarno zroszone krwią w reż. Kazimierza Kutza  (1994)
Miniatury na kwartet smyczkowy (1995)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Urodziny w reż. Krzysztofa Nazara (1995)
Muzyka do spektaklu Wesele w reż. Krzysztofa Nazara (1995)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Emigranci w reż. Kazimierza Kutza  (1995)
Muzyka do spektaklu telewizyjnego Antygona w Nowym Jorku w reż. Kazimierza Kutza  (1995)
Muzyka do spektaklu Kolacja na 4 ręce w reż. Krzysztofa Jasińskiego  (1998)
Muzyka do spektaklu Ryszard III w reż. Krzysztofa Nazara (2000)
Psalmy przyszłości? na chór do słów Zygmunta Krasińskiego (2009)
Planctus – pamięci 96-ciu na chór i zespół kameralny (2011)
Se je chant – chace na sopran, flet i obój (2012)
Scherzo na kwintet smyczkowy (2013)
Psalm dobrej woli? na chór do słów Zygmunta Krasińskiego (2015)
Quintetto per archi  (2018)
Preludē et Grande Fugue „La Catastrophe” na wielką orkiestrę symfoniczną, sopran chłopięcy i harfę haczykową  (2019)