Polmic - FB

kompozytorzy (B)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Y Z

Marcin Błażewicz,

kompozytor i animator życia muzycznego; ur. 28 lutego 1953, Warszawa. W latach 1974-75 studiował filozofię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), a następnie – w latach 1977-82 – kompozycję w klasie Mariana Borkowskiego w Akademii Muzycznej w Warszawie, otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Ponadto brał udział w międzynarodowych kursach kompozytorskich, prowadzonych przez François-Bernarda Mâche’a (Pécs w 1980). Jako stypendysta rządu francuskiego uczestniczył w kursach kompozytorskich prowadzonych przez Iannisa Xenakisa (Salzburg i Delfy w 1985) oraz Oliviera Messiaena (w 1987).

Marcin Błażewicz za swoją twórczość kompozytorską otrzymał szereg nagród, m.in. w 1981 – III nagrodę na I Ogólnopolskim Konkursie na utwór chóralny a cappella w Legnicy za Pensées na 3 grupy chóralne (1977) oraz wyróżnienie na II Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na utwór kameralny w Białymstoku za Kammerkonzert na 14 solistów-kameralistów (1981), w 1983 – I nagrodę w kategorii utworów chóralnych na Warszawskim Konkursie Kompozytorskim Związku Kompozytorów Polskich za utwór Lokomotywa na 4-głosowy chór dziecięcy a cappella do wiersza Juliana Tuwima (1983), a w 1985 – nagrodę specjalną na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim „Music Today 1985” w Tokyo za Thanatos na flet solo (1984-85).

Jest profesorem zwyczajnym i prowadzi klasę kompozycji w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, a także czytanie partytur, propedeutykę kompozycji oraz instrumentację, która stanowi centrum jego zainteresowań. W latach 1999-2002 i 2005-2008 był prodziekanem wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki UMFC, a w latach 2008 – 2012 dziekanem tego wydziału. W kadencji 2012–2016 sprawował funkcję kierownika Katedry Kompozycji. Był promotorem 9 doktoratów, m.in. Dariusza Przybylskiego, Eunho Changa, Krzesimira Dębskiego i Ignacego Zalewskiego.

Od wielu lat zajmuje się propagowaniem kultury muzycznej. Pełnił wiele funkcji społecznych. W latach 1983-87 był organizatorem i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Forum Nowej Muzyki w Warszawie. W latach 1990-92 pełnił funkcję prezesa polskiej sekcji Jeunesses Musicales, a od 1990 do 1994 – wiceprezesa Towarzystwa Sztuki Perkusyjnej. Jednocześnie w latach 1986-98 był kierownikiem muzycznym Teatru Polskiego Radia oraz redaktorem w programie Polskie Radio „BIS”. W 2000 założył czasopismo o muzyce i sztukach pokrewnych „Muzyka21”, którego był do 2001 redaktorem naczelnym. Sprawował także funkcje przewodniczącego sekcji muzyki poważnej ZAiKS (2006-2013) oraz skarbnika ZAiKS (od 2006).

Marcin Błażewicz od 2008 związany jest z Edition Svitzer (Dania), które go reprezentuje. Jego kompozycja Concerto rustico została wydana w Edition Schott. Kompozycje u Marcina Błażewicza zamawiały takie instytucje, jak IMIT, Polskie Radio S.A., Rząd Francuski, Fabryka instrumentów Perkusyjnych w Stuttgarcie, Jeunesses Musicales World Orchestra, Svitzer Edition, Międzynarodowy Festiwal Gitarowy w Tychach, miasto Stuttgard, WDR, World Brass Ensamble, Ambasada USA w Polsce, Ambasada Australii w Polsce, Instytut Francuski, Opera Krakowska, krajowe filharmonie i teatry. Jego utwory wykonywane są w wielu krajach świata: od Chin poprzez Europę po Stany Zjednoczone w salach filharmonii i uniwersytetów. W stałym repertuarze mają je tacy soliści i zespoły, jak Piere-Yves Artaud (Francja), Stephanie Strait, Matthew Coley i Mark Ford (USA), Jessie Chang (Chiny), Stefan Diaconu (Rumunia), Tiit Joannes (Wielka Brytania), Johan Bridger (Dania), Daniel Belikov i Denis Morozov (Rosja), Marta Klimasara i Flugeschlag-Quartett (Niemcy), międzynarodowy zespół World Brass Ensamble i wielu innych. A w Polsce: Agata Igras-Sawicka, Monika Wolińska, Tadeusz Domanowski, Stanisław Skoczyński, Leszek Lorent, Łukasz Długosz, Klaudiusz Baran, Karolina Mikołajczyk i Ivo Jedynecki. Ukazało się 5 autorskich płyt CD z twórczością Marcina Błażewicza.

Jego twórczość była przedmiotem wielu publikacji i seminariów w kraju i za granicą (Niemcy, USA), a także prac magisterskich, przewodów doktorski i habilitacyjnych. W 2015 r. ukazała się książka dr. hab. Leszka Lorenta Ineffabilis poświęcona utworom perkusyjnym kompozytora.

Marcin Błażewicz został uhonorowany Nagrodą im. Stanisława Wyspiańskiego za całokształt twórczości (1988) oraz dwukrotnie Prix Italia (1989, 1990).

 

aktualizacja: 2019 (wa)

e-mail: marcin.blazewicz@gmail.com

kompozycje

Apeiron na wiolonczelę solo (1977)
Vieillesse na baryton i orkiestrę kameralną (1978-79)
Podróż do źródeł czasu, preludium na orkiestrę kameralną według "Alejo" Carpentiera (1979)
Kwartet smyczkowy * (1979-80)
Brass Quintet * (1981)
Kammerkonzert na 14 solistów-kameralistów (1981)
Eruptio na orkiestrę (1983)
Świat zmysłów (Sinnenwelt) na orkiestrę (1984)
Thanatos na flet solo (1984-85)
Arista – omen śmierci na perkusję z użyciem środków elektronicznych (1986)
Los Caprichos, koncert na gitarę i orkiestrę (1986-88)
Et tua res agitur na perkusję, 2 trąbki i orkiestrę smyczkową * (1987)
Kotlety Św. Franciszka, opera w 2 aktach do tekstu Stephen’a Themerson’a (1991)
AS na harfę i perkusję (1992)
Okruchy światła na głos solo, chór męski i orkiestrę kameralną (1992-93)
Symfonia [wersja I] na tenor i orkiestrę do wiersza Krzysztofa Lipki (1994-2000)
Sansara na 15 instrumentów i live electronics (1995)
Ineffabilis na perkusję (1997)
Koncert fortepianowy (1997)
Najciemniajsza Ciemność (The Darkest Dark), misterium wyzwolenia w 3 częściach na chór, orkiestrę i live electronic (1997-99)
Konzertstück na instrumenty dęte blaszane i perkusję (1998)
Kundalini na 6 perkusji i live electronic (1998-2000)
Credo na chór mieszany a cappella (1999)
Koncert marimbafonowy (1999)
Koncert na flet i smyczki (1999)
Can you hear it na akordeon i kwartet smyczkowy (2000-2001)
Koncert na instrumenty dęte blaszne i orkiestrę (2002-2003)
Symfonia [wersja II] na chór i orkiestrę (2004)
Kwintet fortepianowy „... duch łąk, ... duch pól” (2004)
Koncert na marimbafon i orkiestrę nr 2 (2004-2005)
Concerto rustico na marimbę i orkiestrę smyczkową (2007)
Sonata na marimbę (2009)
Koncert na fortepian i orkiestrę smyczkową (2010)
Koncert na akordeon i orkiestrę smyczkową (2012)
Kali-Yuga na głos, perkusję i orkiestrę symfoniczną (2014)
Olga Bo, opera w 2 aktach do libretta Duśki Markowskiej (2014-2015)
Koncert podwójny na skrzypce, akordeon i orkiestrę (2015-2016)
Koncert gitarowy (2016)
Koncert na 2 flety (2017)

literatura wybrana

Pokonać barierę lęku Z Marcinem Błażewiczem, kompozytorem i dziekanem Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina rozmawia Sławomir Wojciechowski, "Ruch Muzyczny" 2009 nr 18, s. 6-8
Gronau-Osińska Alicja Błażewicz Marcin w: Almanach Kompozytorów Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, t. I, Akademia Muzyczna w Warszawie, Warszawa 2004
Stowpiec Mariusz, Gronau Alicja, Kazem-Bek Jan Nowe pokolenie kompozytorów polskich. Almanach, „Pomorze”, Bydgoszcz 1988