Polmic - FB

kompozytorzy (L)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Y Z Ł

Piotr Maria Lachert de Peslin, kompozytor, pianista i pedagog; ur. 5 września 1938, Warszawa. W latach 1956-61 studiował grę na fortepianie w klasie prof. Jana Ekiera w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Edukację muzyczną uzupełniał podczas kursów mistrzowskich - u Vlado Perlemutera w Paryżu (1964-65), Marii Wiłkomirskiej w Łodzi (1966-67) i u Reimara Dahlgrüna w Hochschule für Musik w Hanowerze (1967-68). Ponadto w latach 1968-69 kształcił się w Conservatoire Royale w Brukseli w zakresie kameralistyki u Louisa Pouleta oraz dyrygentury pod kierunkiem René Defosseza.
Po ukończeniu studiów w warszawskiej uczelni zajął się także działalnością pedagogiczną. W latach 1962-67 prowadził klasę fortepianu w Państwowym Liceum Muzycznym w Warszawie. Następnie od 1971 do 1991 roku był dyrektorem własnej szkoły (école de piano Piotr Lachert) w Brukseli i Hoeilaart. Od 1971 zasiada w jury wielu międzynarodowych konkursów – pianistycznych, m.in. w Brukseli, Paryżu, Antwerpii, Pescara, Padwie i Rimini, gitarowego w Tychach i kompozytorskich w Rende, Pescarze, Katowicach i Lavello. Od 1978 roku jest gościnnym profesorem fortepianu licznych warsztatów i klas mistrzowskich w Belgii, Niemczech, Austrii, Polsce i we Włoszech, organizowanych przez tak prestiżowe instytucje, jak m.in. European PianoTeachers Association (kongresy w Berlinie - 1983, Antwerpii – 1987 i Rzymie - 1992), International Society of Music Education (Belgia, Niemcy i Austria - 1979-1998), Centro Studi per la Didattica Strumentale e Musicale di Kamerton (1997-2003), Ministerstwo Kultury i Sztuki (1995-2000). W latach 1992-2001 wykładał grę na fortepianie w Accademia Musicale w Pescarze. Jest współautorem i propagatorem kreatywnej metody nauczania gry na fortepianie (Méthode créative pour piano) oraz współtwórcą alternatywnych programów nauczania muzyki. Wykształcił ponad 1500 pianistów (solistów, pedagogów i kameralistów). W latach 1987-98 był dyrektorem konkursu "New Music for New Pianist", którego dwie pierwsze sesje odbyły się w Brukseli (w latach 80-tych), a trzy następne w Pescarze we Włoszech. W 1997 roku założył konkurs "Premio Città di Pescara", który odbywał się co dwa lata, do 2005 roku (pięć edycji).
Jako kompozytor jest autodydaktą. Pierwsze swoje utwory napisał w latach 70-tych. Od tego czasu skomponował ponad 250 kompozycji - utwory solowe (m.in. 17 sonat fortepianowych), zespołowe (m.in.: 4 opery, koncerty, 3 kwintety), muzykę do sztuk teatralnych, filmu i baletu oraz utwory pedagogiczne. Wiele z nich wykonywanych jest na całym świecie, podczas międzynarodowych festiwali i koncertów muzyki współczesnej, m.in. Gaudeamus, Festival de Santos, Festival di Sao Paolo, Festival Kamerton in Pescara, Festival Nuova Musica Consonante – Bucaresti, ISCM Festival jako reprezentant Belgii (w Bonn – 1977 i Brukseli – 1981), Festival de Klagenfurt i in. Ponad 90 kompozycji opublikowanych zostało przez 10 wydawców, m.in. CeBeDeM i Alain Van Kerckhoven w Brukseli, Baerenreiter Verlag w Kassel, Chiola Music Press w Pescarze.
Obok działalności koncertującego pianisty, zajmuje się także kameralistyką i dramaturgią – jako muzyk, reżyser i aktor. W 1970 założył i do 1972 roku prowadził zespół barokowy „con moto ma giocoso”. Rok później, w 1973 roku zainicjował w Brukseli Theatre Europeen de Musique Vivante!, którego był dyrektorem artystycznym do 1992 roku. Od 1993 roku jest członkiem i dyrektorem artystycznym założonego przez siebie Ensemble Kamerton Abruzzo. Od 1969 roku wykonał ponad 300 recitali, brał udział w licznych audycjach radiowych i telewizyjnych, także w duecie ze swoją siostrą - skrzypaczką Hanną Lachert.
Aktywnie zajmuje się również publicystyką. Współpracował z periodykami muzycznymi w Belgii, Francji, Niemczech, Włoszech i w Polsce. W latach 1983 -1997 był wydawcą biuletynu i członkiem zarządu „Mensa Belgium - Luxemburg". W 1994 roku założył i następnie objął stanowisko dyrektora wydawnictwa Chiola Music Press w Pescarze.
Jest laureatem szeregu nagród, m.in.: III nagrody na Konkursie Pianistycznym im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy (1961), III nagrody Łódzkiej Wiosny Poetów (1969), Ghironda Award (Włochy, 1995) oraz Médaille et Diplôme d’honneur SABAM – Belgiskiego Stowarzyszenia Autorów, Kompozytorów i Wydawców (Belgia, 1998). Wybrany został także Człowiekiem Roku 1992 przez International Biography Center w Oksfordzie. W 2004 otrzymał pierwszą nagrodę na konkursie poetyckim "D'Annunzio - Michetti" (Włochy) oraz dwukrotnie - w 2002 i 2005 roku - wyróżnienia w konkursie organizowanym przez Polish American Poetry Academy w Nowym Jorku. W 2008 roku ukaże się drukiem jego pierwsza książka po włosku Otto racconti erotici e quaranta no, sui tempi che non esistono più (Osiem opowiadań erotycznych i czterdzieści nie, o czasach, których już nie ma).
Był członkiem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków (1961-68), Belgijskiego Związku Kompozytorów (1978-87) oraz członkiem zarządu belgijskiej sekcji Mensa International (1984-89). Od 1981 roku należy do European Piano Teachers Association oraz był założycielem i prezesem stowarzyszenia Artistes Belges aux Artistes Polonais (Artyści Belgijscy Artystom Polskim). W 2005 roku założył i jest prezesem stowarzyszenia Porto - Autorita' Artistica w Pescarze (Włochy).
Od 1977 roku posiada obywatelstwo belgijskie. Od 1992 roku mieszka we Włoszech.

Strona internetowa artysty - www.lachertfoundation.eu