Polmic - FB

wykonawcy (P)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z

Bogdan Paprocki, śpiewak (tenor); ur. 23 września 1919, Toruń. Naukę śpiewu rozpoczął pod kierunkiem Eugeniusza Koppa w Lublinie w 1943. Z pierwszym publicznym koncertem wystąpił 9 lipca 1944. Dalsze studia wokalne odbył u Ignacego Dygasa, będąc już solistą Reprezentacyjnego Zespołu Wojska Polskiego. W 1946 został zaangażowany do Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu – tu 23 listopada 1946 zadebiutował rolą Alfreda w Traviacie Giuseppe Verdiego, mając za partnerów Barbarę Kostrzewską i Andrzeja Hiolskiego. Pozostałe jego kreacje na bytomskiej scenie to m.in. hrabia Almaviva w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego, Jontek w Halce Stanisława Moniuszki, Belmonte w Uprowadzeniu z seraju Wolfganga Amadeusa Mozarta, Nemorino w Napoju miłosnym Gaetano Donizettiego, Nadir w Poławiaczach pereł i Don José w Carmen Georgesa Bizeta, Rudolf w Cyganerii Giacomo Pucciniego, Książę w Rigoletcie Verdiego oraz tytułowi bohaterowie w Fauście Charlesa Gounoda, Fra Diavolo Daniela Aubera i Trubadurze Verdiego. W 1947 i 1948 został laureatem ogólnopolskich konkursów śpiewaczych w Warszawie. W 1949 odbył swoją pierwszą zagraniczną podróż artystyczną – śpiewał w Moskwie, Kijowie i innych miastach Związku Radzieckiego, a w 1951 w NRD oraz na festiwalu Praska Wiosna. W 1957 rozpoczął współpracę z Teatrem Wielkim w Warszawie, pozostając jeszcze do 1960 solistą Opery Śląskiej. Na warszawskiej scenie stworzył niepowtarzalne role m.in. w Opowieściach Hoffmanna Jacquesa Offenbacha (partia tytułowa), Andrei Chénier Umberto Giordana (partia tytułowa), Don Carlosie Verdiego (partia tytułowa), Eugeniuszu Onieginie Piotra Czajkowskiego (Leński), Tosce Pucciniego (Cavaradossi), Pajacach Ruggero Leoncavalla (Canio), a przede wszystkim Stefana w Strasznym dworze Moniuszki, którego był najdoskonalszym odtwórcą (wystąpił w 250 spektaklach). Do końca lat 80-tych pozostawał czołowym tenorem Opery w Warszawie, odbywając z jej zespołem wiele zagranicznych tounées. W latach 90-tych pojawiał się na scenie Teatru Wielkiego jako Stary Faust w operze Gounoda oraz Cesarz Chin (Altoum) w Turandocie Pucciniego.
Bogdan Paprocki często brał udział w koncertach symfonicznych, wykonując partie tenorowe w dziełach oratoryjno-kantatowych, przede wszystkim w IX Symfonii Ludwiga van Beethovena.
Za swoją działalność otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in. Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1973).

aktualizacja: czerwiec 2008