Polmic - FB

indeks osób (M)

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V W Y Z Ł

Jerzy Marchwiński,

pianista-kameralista i pedagog; ur. 6 stycznia 1935, Truskolasy. Naukę muzyki rozpoczął u ojca – organisty. Studiował grę na fortepianie w klasie Marii Wiłkomirskiej i kameralistykę pod kierunkiem Kiejstuta Bacewicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, uzyskując dyplom w 1958. Swoje umiejętności doskonalił u Carla Zecchiego w Salzburgu i Taorminie.
Prowadził niezwykle ożywioną działalność koncertową, głównie w dziedzinie kameralistyki. W latach 1974-81 był członkiem Kwartetu Polskiego Radia i Telewizji zwanego Kwartetem Mistrzów (wraz ze skrzypkiem – Konstantym Andrzejem Kulką, altowiolistą – Stefanem Kamasą i wiolonczelistą – Romanem Jabłońskim). Ponadto występował z najwybitniejszymi polskimi artystami (m.in. Krystyną Szczepańską, Stefanią Woytowicz, Edmundem Kossowskim, Andrzejem Bachledą, Andrzejem Mrozem, Andrzejem Hiolskim, Teresą Żylis-Gara, Ewą Podleś, Wandą Wiłkomirską, Stefanem Kamasą) oraz muzykami zagranicznymi, takimi jak śpiewaczki: Janine Micheau, Regine Crespin i Maureen Forrester (odbył z nią pierwsze z kilku tournées amerykańskich oraz grał wiele koncertów w Europie), skrzypkowie: Igor Ozim i Alfredo Campoli.
Nagrał ponad 25 płyt długogrających (większość nagrań ukazała się również na płytach CD), w tym wraz z Konstantym Andrzejem Kulką komplet dzieł na skrzypce i fortepian Karola Szymanowskiego, za które to nagranie obaj artyści otrzymali Nagrodę Prezesa Polskiego Radia i Telewizji, a także dokonał rejestracji archiwalnych dla Polskiego Radia, BBC, SFB, Bayerischer Rundfunk, WDR i innych.
Jerzy Marchwiński od 1954 do 2005 prowadził działalność dydaktyczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, gdzie założył i pełni jednocześnie funkcję kierownika Katedry Kameralistyki Fortepianowej, od 1984 na stanowisku profesora zwyczajnego. Senat warszawskiej uczelni muzycznej przyznał mu zaszczytny tytuł „dożywotniego, honorowego profesora Akademi”. Współpracował również z międzynarodowymi konkursami muzycznymi w Tuluzie, Monachium, Bilbao i Rio de Janeiro. Wykładał też podczas kursów mistrzowskich w Mont Orford w Kanadzie oraz w Round Top w Teksasie.
Zajmował się równocześnie pracą społeczną – pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków SPAM, był członkiem Zarządu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, powołał do istnienia i przez kilka lat sprawował obowiązki prezesa Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków we Francji (Association des Artistes Musiciens Polonais en France).
Jerzy Marchwiński jest laureatem Nagrody I stopnia Rektora Akademii Muzycznej w Warszawie oraz Nagrody I stopnia Ministra Kultury i Sztuki.

aktualizacja: wrzesień 2009

literatura wybrana

Profesjonalista Z prof. Jerzym Marchwińskim, znakomitym pianistą kameralistą, rozmawia Ewa Skardowska-Kiljan, "Twoja Muza" 2006 nr 2, s. 13-16.
Dybowski Stanisław Marchwiński Jerzy w: Słownik pianistów polskich, Selene, Warszawa 2003
Skardowska-Kiljan Ewa Partner mistrzów śpiewu, "Twoja Muza" 2006 nr 1, s. 15-17.

publikacje

artykuły

Marchwiński Jerzy Uwagi o roli pianisty w kształceniu śpiewaków i instrumentalistów, "Ruch Muzyczny" 2006 nr 6, s.10-12