recenzje płyt (R)

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś T U V W X Y Z Ż


Ludomir Różycki

-



Ballada na fortepian i orkiestrę op. 2
Stańczyk scherzo symfoniczne
Anhelli poemat symfoniczny
Pan Twardowski fragmenty baletu

Wyk: Barbara Hesse-Bukowska - fortepian, Wielka Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, dyr. Jan Krenz, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Poznańskiej, dyr. Robert Satanowski, Orkiestra Teatru Wielkiego w Warszawie, dyr. Zdzisław Górzyński
* Olympia 1988 - OCD 306, AAD 70'52''
Ludomir Różycki, jeden z grupy kompozytorów określanej mianem "Młoda Polska" - obok Apolinarego Szeluto, Karola Szymanowskiego i Grzegorza Fitelberga, znany jest w historii muzyki przede wszystkim jako twórca baletów i oper wpisujących się w polski nurt narodowy oraz programowych utworów symfonicznych (poematów, scherza i preludiów). Na niniejszej płycie znalazły się najbardziej znane jego dzieła. Dwa poematy symfoniczne - Stańczyk z 1904 roku i Anhelli z 1909 - nawiązują do stylistyki wyznaczonej kompozycjami Wagnera i Ryszarda Straussa. Cechuje je barwna instrumentacja, duża ekspresja, interesująca, wartka narracja muzyczna. Stańczyk inspirowany był znanym obrazem Jana Matejki i stanowi muzyczny portret królewskiego błazna, zamyślonego nad przyszłością kraju. Poemat Anhelli oparty został na motywach poematu Juliusza Słowackiego. Pod względem kolorystyki bliski jest kompozycjom impresjonistycznym. Płytę dopełniają fragmenty najważniejszego utworu Różyckiego - baletu Pan Twardowski, napisanego do libretta według powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego. Tym, co zaważyło na mistrzostwie dzieła, były przede wszystkim liczne tańce nawiązujące do polskiego folkloru - niezwykle barwne, witalne, żywiołowe i radosne. Wybrane wyjątki kompozycji to sama kwintesencja baletu - walc, czardasz, oberek, polonez, mazur i dwa krakowiaki, w tym ze znanymi motywami Miała baba koguta i Albośmy to jacy tacy.